Wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. II GSK 1819/12
Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Drachal Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska- Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant Michał Sikora po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Op 242/12 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A. M. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w O. kwotę 1168 (tysiąc sto sześćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Objętym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 24 lipca 2012 r.,
sygn. akt II SA/Op 242/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów.
Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
W dniu 14 października 2010 r. funkcjonariusze celni organów celnych przeprowadzili kontrolę na drodze wojewódzkiej w miejscowości P. Kontrolą objęto samochód ciężarowy marki V. nr rej [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg wraz z przyczepą o numerze rej [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 3000 kg, kierowany przez J. M. W sporządzonym podczas kontroli protokole, stwierdzono wykonywanie przewozu drogowego rzeczy na potrzeby własne bez wymaganego zaświadczenia oraz wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące. Protokół został podpisany przez kontrolowanego i przez funkcjonariusza dokonującego kontroli. Do protokołu dołączono m.in. fakturę zakupu części samochodowych do V. wystawioną na A. H. M., W., z dnia 5 października 2010 r., nr 321/2010.
W piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. A. M. oświadczył, iż samochód ciężarowy m-ki [...] był przeznaczony do dalszej sprzedaży. Podnosił, że kontrolowany pojazd był wyposażony w fabryczne urządzenie rejestrujące - tachograf, natomiast J. M. nigdy nie był jego pracownikiem. Ponadto przedsiębiorca wskazał, że pożyczył J. M. swój samochód, aby ten mógł przewieźć zakupiony przez siebie samochód. Z uwagi na niedokonanie zakupu samochodu J. M. grzecznościowo przewiózł zakupione przez skarżącego części samochodowe. Do pisma dołączono kopię oraz tłumaczenie przysięgłe dokumentu "Fahrzeugdaten". Przesłuchany w charakterze świadka J. M. potwierdził powyższe ustalenia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
