Wyrok NSA z dnia 27 listopada 2014 r., sygn. I FSK 1607/13
Z art. 191 Ordynacji podatkowej wynika, że organ na podstawie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ podatkowy ma obowiązek rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale we wzajemnej łączności, ustosunkowując się do istotnych różnic w zebranych dowodach.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA del. Hieronim Sęk, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 55/13 w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 12 grudnia 2012 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do lipca i od września do grudnia 2007 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku, 2) zasądza od J. B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 7.409 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 28 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 55/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 12 grudnia 2012 r. nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług za niektóre okresy rozliczeniowe 2007 r. uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że nie może być ona wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się tego wyroku i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
2. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że decyzją z 12 grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z 19 września 2012 r., w której rozliczono podatniczce podatek od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca i od września do grudnia 2007 r. Zakwestionowano bowiem - stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej u.p.t.u.) - prawo skarżącej do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z 13 faktur VAT mających dokumentować zakup pojazdów od K. P. lub B. P., ponieważ nie dokumentują one nabycia pojazdów przez podatniczkę, gdyż jak wykazano nigdy nie dysponowała ona nimi jak właściciel. Ponadto 13 faktur VAT mających dokumentować sprzedaż pojazdów przez skarżącą dla jednego z małżonków P., nabytych wcześniej również od jednego z nich, nie dokumentują zdaniem organów dostawy towarów w rozumieniu art. 7 u.p.t.u., ponieważ małżonkowie nigdy nie wyzbyli się prawa do dysponowania nimi jak właściciel, a w związku z tym praw tych nigdy nie przenieśli na skarżącą. Zdaniem organu "sprzedaż" wykazana w tych fakturach nie spełnia wymogów określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. i nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Uznano, że na skarżącej ciąży obowiązek zapłaty podatku wynikającego z tych faktur na podstawie art. 108 u.p.t.u. Organy nie dały wiary niespójnym zeznaniom świadków, m. in. co do tego, że skarżąca dysponowała pojazdami jeszcze przed wystawieniem faktury zakupowej, co umożliwiało jej naprawę przed sprzedażą. Z zeznań ostatecznych odbiorców pojazdów wynika zaś, że małżonkowie P. byli cały czas w posiadaniu pojazdów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
