Wyrok NSA z dnia 9 października 2014 r., sygn. II FSK 2523/12
Jeżeli strona ze środka odwoławczego nie skorzysta i tym samym doprowadzi do uprawomocnienia się danego wyroku, wówczas kwestie prawne przesądzone w tym wyroku i zawarte w nim wskazania są wiążące dla organów administracyjnych orzekających w sprawie, tegoż sądu jak i innych organów, nie wyłączając sądu drugiej instancji rozpoznającego skargę kasacyjną od kolejnego wyrok w sprawie.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA (del.) Andrzej Jagiełło (sprawozdawca), Protokolant Marta Wyszkowska, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 2666/11 w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od R. G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1.1 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2666/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 czerwca 2011 r. w przedmiocie określenie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
1.2 Sąd administracyjny pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy: decyzją z 30 maja 2008 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (Dyrektor UKS) określił R. G. podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 rok na kwotę 163.321 zł. Organ wyjaśnił, że w roku 2004 skarżący prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Centrum Medyczne G. w P., świadcząc usługi lekarskie w ramach kontraktów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia (NFZ) oraz prywatnej praktyki lekarskiej. W oparciu o dowody zebrane w toku kontroli organ uznał, że skarżący zaniżył przychody o kwotę 14.880,50 zł tytułem usług medycznych świadczonych w ramach kontraktu z NFZ; oraz o kwotę 88.605 zł, tytułem usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób fizycznych (tzw. prywatni pacjenci). Wśród dowodów przekazanych przez policję znajdowała się kserokopia zeszytu (kontrolki) z ręcznymi zapisami rejestratorki J. B. , określającymi rodzaj i ilość świadczonych usług oraz kwoty pobrane od pacjentów z podziałem na kwotę należną dla lekarzy specjalistów CM G. i rozliczoną ze skarżącym. Zeszyty zawierają też adnotacje o przyjęciach pacjentów, od których nie pobierano pieniędzy, ponieważ byli zatrudnieni w firmach, z którymi CM G. podpisało umowy o opiekę medyczną i z tego tytułu wystawiało faktury sprzedaży. Organ uznał nadto, że skarżący zaniżył koszty uzyskania przychodów o wynagrodzenia w kwocie 65.005 zł, wypłacone lekarzom specjalistom za świadczenie usług medycznych w ramach CM G. Nie uznał natomiast za koszty podatkowe opłaty w kwocie 4.266,51 zł za energię elektryczną w budynku, w którym skarżący nie prowadził działalności.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
