Wyrok NSA z dnia 22 listopada 2013 r., sygn. II FSK 2829/11
Zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów wymaga od podatnika wykazania, że koszty te zostały poniesione (poprzez obciążenie ekonomicznym ciężarem kosztów), pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, mają lub mogą mieć wpływ na wysokość przychodów, zostały właściwie udokumentowane.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia NSA (del.) Jan Grzęda (sprawozdawca), Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 849/11 w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2. zasądza od Z. C. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi kwotę 4600 (słownie: cztery tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi Z. C., wyrokiem z 26 sierpnia 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 18 kwietnia 2011 r. nr [...].
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że w 2005 r. strona prowadziła działalność gospodarczą w firmie P. "C." C. Z., w zakresie usług transportowych.
W trakcie przeprowadzonej kontroli w firmie podatniczki ujawnione zostały nieprawidłowości w zakresie zawyżenia kosztów uzyskania przychodów co skutkowało wydaniem przez organ podatkowy pierwszej instancji decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.
Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że zawyżenie kosztów uzyskania przychodów poprzez zaewidencjonowanie wydatków na zakup oleju napędowego, nastąpiło na podstawie faktur VAT wystawionych przez R.Sp. z o.o. na kwotę 405.025,76 zł oraz B. Sp. z o.o. na kwotę 460.642,72 zł. Wymienione podmioty nie posiadały oleju napędowego, zatem wystawione przez nie faktury nie odzwierciedlają faktycznego przebiegu zdarzeń gospodarczych i nie mogą stanowić dowodów księgowych dających podstawę do zaliczenia ich w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
