Wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. II FSK 2455/11
Instytucja oszacowania podstawy opodatkowania wiąże się w sposób ścisły z omówioną już wcześniej kwestią dotyczącą warunków, jakie muszą zostać spełnione, aby określone wydatki mogły być uznane za koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i ust. 7 u.p.d.o.f. W szczególności instytucja ta nie może być zastosowana w celu ominięcia wymogu wykazania wszystkich okoliczności niezbędnych do weryfikacji poniesienia kosztów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 414/11 w sprawie ze skargi A. P. i S. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2) zasądza od A. P. i S. P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 3450 (słownie: trzy tysiące czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę A.P. i S.P. i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 stycznia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Stan sprawy Sąd przedstawił następująco:
Decyzją z dnia 25 listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. określił skarżącym zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok w kwocie 51.826 zł oraz wysokość odsetek od zaliczek miesięcznych w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2004 r. w kwocie 4.549 zł, ustalając, że skarżący, prowadzący w badanym okresie podatkowym działalność gospodarczą, zawyżył koszty uzyskania przychodów, zaliczając do nich wydatki na nabycie oleju napędowego, stwierdzone fakturami wystawionymi przez R. Sp. z o.o. oraz J.S.. Faktury te opisują fikcyjne zdarzenia gospodarcze, bowiem podmioty, które je wystawiły, nie prowadziły w rzeczywistości działalności gospodarczej w zakresie obrotu olejem napędowym, o czym świadczyły dowody zgromadzone w postępowaniach prowadzonych przez Prokuratury Okręgowe w L. i K. oraz protokoły kontroli i decyzje organów podatkowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
