Wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. II GSK 1894/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia del. WSA Dariusz Skupień Protokolant Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 2334/10 w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od H. P. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 500 zł (pięćset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2334/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej zwanego również "GITD") z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r., którą nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 15 000 zł.
Sąd pierwszej instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne i stanowisko organów administracji. Organy te stwierdziły, że w dniu [...] marca 2010 r. na drodze wojewódzkiej nr [...] zatrzymano do kontroli pojazd wraz z naczepą, którym kierował H. P., będący jednocześnie przedsiębiorcą. Z kontroli tej został sporządzony protokół, podpisany przez kierowcę bez zastrzeżeń. W trakcie kontroli ustalono, że termin ważności orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania przez skarżącego pracy kierowcy upłynął [...] stycznia 2010 r. oraz że doszło do licznych naruszeń z zakresu czasu prowadzenia pojazdu i obowiązujących przerw, to jest: 1) skracanie dziennych czasów odpoczynku (18/19 lutego o 4 godziny i 10 minut; 21/22 lutego o 4 godziny i 5 minut; 23/24 lutego o 1 godzinę i 40 minut; 28 lutego/1 marca o 7 godzin i 40 minut; 2/3 marca o 4 godziny i 40 minut; 4/5/6 marca o 5 godzin i 30 minut; 10/11/12 marca o 5 godzin i 15 minut; 15/16 marca o 5 godzin i 30 minut), 2) przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu (18/19 lutego o 4 godziny i 45 minut; 21/22 lutego o 2 godziny; 28 lutego/1 marca o 3 godzin; 2/3 marca o 5 godziny i 30 minut; 4/5/6 marca o 4 godzin i 15 minut; 10/11/12/13 marca o 17 godzin i 35 minut; 15/16/17 marca o 8 godzin i 10 minut), 3) przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o 20 minut w dniu 26 lutego 2010 r., 4) nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu (18/19 lutego; 28 lutego/1 marca; 15/16 marca; 16 marca 2010 r.). Kierowca (skarżący) przesłuchany w charakterze strony zeznał, że nie miał świadomości, iż minął termin ważności orzeczenia lekarskiego, gdyż był przekonany, że orzeczenie lekarskie jest ważne do [...] marca 2010 r., tak jak orzeczenie psychologiczne. Nadto skarżący przyznał, że w dniach od 17 lutego do 17 marca 2010 r. dopuścił się licznych naruszeń w czasie pracy. Podał, że zmuszony był skracać dzienny czas odpoczynku oraz dzienny czas prowadzenia pojazdu, a także wpisywać w swoich wykresówkach dane innego kierowcy, żeby dowieść towar do klienta na czas i zarobić na długi. Do protokołu podał również, że wykresówki, na których wpisane były dane innego kierowcy w rzeczywistości były jego wykresówkami. Z uwagi na stwierdzone naruszenia organ I instancji nałożył na H. P. karę pieniężną, w tym: 500 złotych - za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie kierowania kierowcy na badania lekarskie lub psychologiczne; 7.800 złotych - za skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny oraz za każdą rozpoczęta kolejną godzinę; 9.250 złotych - za przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę; 150 złotych - za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz 800 złotych - za nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego, tj. nieuzasadnione użycie kilku wykresówek w ciągu tego samego 24-godzinnego okresu. Na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, ze zm.; dalej zwana również "u.t.d.") nałożona kara została ograniczona do wysokości 15 000 zł. Po rozpoznaniu odwołania strony, GITD uznał, że jedynie kara pieniężna w kwocie 300 złotych za skrócenie dziennego czasu odpoczynku o 1 godzinę i 40 minut (nałożona w oparciu o ustalenia dokonane na podstawie wykresówek z 23/24 lutego 2010 r.) była wymierzona skarżącemu niezasadnie, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na końcowy wymiar kary.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
