Wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 867/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku/ Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 1132/10 w sprawie ze skargi A. M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2) zasądza od A. M. i A. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 4200 (słownie: cztery tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 1132/10, Wojewódzki Sad Administracyjny w Łodzi w sprawie ze skargi A. M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia 8 stycznia 2010 r., nr [...] i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę orzekania następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 8 stycznia 2010 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. określił A. i A. M. (dalej: "skarżący") zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 615.006 zł. Decyzją z dnia 27 lipca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący w 2003 r. osiągnęli dochód z działalności gospodarczej, której przedmiotem było świadczenie usług transportowych krajowych i zagranicznych. Organy podatkowe przyjęły, że podatnicy bezpodstawnie zaliczyli do kosztów uzyskania przychodów wydatki na nabycie oleju napędowego do samochodów ciężarowych, udokumentowane fakturami wystawionymi przez "R." Spółkę z o.o., "A." Spółkę z o.o., J. S. i M. W., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "W.". Organy podatkowe zakwestionowały rzetelność wystawionych faktur, bowiem nie dotyczyły one rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Spółki R. i A. oraz J. S. nigdy nie byli właścicielami paliwa, które rzekomo sprzedali skarżącym. Podmioty te użyczyły jedynie za wynagrodzeniem swoich danych innym podmiotom, które były faktycznymi właścicielami paliwa. W konsekwencji uznano, że faktury VAT dotyczące zakupu oleju napędowego nie mogą stanowić podstawy do ujęcia kosztów w nich wyszczególnionych w księdze podatkowej. Błędne zapisy dotyczące kosztów uzyskania przychodów przekroczyły 0,5% kosztów wykazanych w księdze za dany rok, co uzasadniało uznanie księgi za nierzetelną w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów za 2003 r. Równocześnie wskazano, że podatnicy nie udowodnili ani nie uprawdopodobnili poniesienia wydatków na nabycie paliwa, zatem uzasadnione stało się wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych spornymi fakturami i określenie zobowiązania podatkowego w wysokości wyższej od zadeklarowanej. Za fikcyjne organy uznały również faktury VAT wystawione przez M. W.. Także one nie potwierdzają faktycznych zdarzeń gospodarczych, ponieważ podpisy odbiorców faktur nie są autentyczne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
