Wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 869/11
Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia gospodarczego polegającego na zakupie towaru u konkretnego sprzedawcy, za konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji. Nie wystarczy wykazanie, że podatnik mógł gdziekolwiek nabyć towar i zużyć go w działalności gospodarczej, aby wydatek ten móc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant Agata Grabowska, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 588/10 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, 2) zasądza od J. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 411 (słownie: czterysta jedenaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Łd 588/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną przez J. W. - dalej zwanego "Skarżącym", decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 marca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r.
Przedstawiając w uzasadnieniu powyższego wyroku stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia 17 grudnia 2009 r. określił Skarżącemu i jego żonie zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w wysokości 36 740 zł. Skarżący wraz z żoną złożyli wspólne rozlicznie podatkowe (PIT-36). Skarżący osiągnął przychód z działalności gospodarczej, która polegała na świadczeniu usług transportu drogowego samochodem ciężarowym oraz skupie zboża i sprzedaży mąki. Organ podatkowy uznał, że Skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów o 95 160 zł, zaliczając do nich wydatki na nabycie oleju napędowego, udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez "T." sp. z o.o. oraz J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F. Wystawcy faktur nie mogli dokonać sprzedaży paliwa, gdyż nie byli faktycznymi jego właścicielami. W konsekwencji, faktury sprzedaży tylko formalnie odpowiadały wymogom prawa, natomiast dane w nich zawarte nie potwierdzały zdarzeń gospodarczych, które opisywały. W związku z powyższym, Skarżący zaliczając do kosztów podatkowych wydatki na zakup paliwa w ilościach wskazanych w tych fakturach naruszył art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f."
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
