Wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. I GSK 352/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Czesława Socha (spr.) NSA Joanna Kabat-Rembelska Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 24 września 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 223/08 w sprawie ze skargi P. P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] grudnia 2007 r. nr [...], [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. P. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w K. kwotę 3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 24 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargę P. P. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2002 r. Decyzja ta utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.
Sąd I instancji przyjął, że określone dwunastoma decyzjami Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. zobowiązanie P. P. w podatku akcyzowym za okres od stycznia do grudnia 2002 r. od sprzedaży paliw jest prawidłowe. Wynika to z ustaleń, że stacja paliw zlokalizowana przy ul. J. [...] w K. była własnością skarżącego P. P.. Na stacji tej prowadzona była sprzedaż detaliczna paliw płynnych, od których nie zapłacono podatku akcyzowego. Podatek ten nie został zapłacony przez P. P. ani przez jego dostawców, ani też na żadnym wcześniejszym szczeblu obrotu. Ustalony został na podstawie szczegółowej analizy dokumentacji handlowej ze wszystkich możliwych do identyfikacji źródeł zakupów dostawców. Dowodów takich nie przedstawił sam P. P.. Umowę dzierżawy stacji paliw na 2002 r. P. P. zawarł z R. Sz., zatrudnionym na tej stacji na stanowisku sprzedawcy od 1994 r. Na stacji tej zatrudniony był K. S., który wykonywał zadania kierownika stacji i prowadził jej księgowość. Fakt podejmowania decyzji przez K. S. w bieżącej działalności stacji nie zmienia jego statusu jako kierownika stacji i księgowego, gdyż decyzje kluczowe dla stacji podejmował P. P..
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
