Wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. II FSK 173/10
Oględziny w postępowaniu podatkowym mogą mieć dwojaki charakter: jako środek dowodowy oraz jako czynność w zakresie postępowania dowodowego, które służą do uzyskania innych środków dowodowych.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Kalamala, Sędzia WSA del. Andrzej Jagiełło (spr.), Protokolant Tomasz Jankowski, po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r. sygn. akt I SA/Łd 394/09 w sprawie ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 27 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i oddala skargę, 2) zasądza od T. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1.1 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 394/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu skargi T. S.A. w W., uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 27 lutego 2009 r. [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej.
1.2 Jak ustalił Sąd pierwszej instancji postanowieniem tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia T. S.A. (T. S.A, spółka) utrzymało w mocy postanowienie wydane z upoważnienia Burmistrza P. przez podinspektora do spraw wymiaru podatku z dnia 5 stycznia 2009 r. [...], nakładające na spółkę karę porządkową w kwocie 2.500 zł. Organ ten ustalił, że po złożeniu przez nią deklaracji na podatek od nieruchomości za 2008 r. organ podatkowy pierwszej instancji powziął wątpliwości co do poprawności wykazanych tam danych. Wskazując, że w deklaracji podano o wiele niższą niż w latach poprzednich wartość budowli wezwał ją do korekty deklaracji. Wobec braku reakcji spółki wszczęto postępowanie w sprawie określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2008 r. Burmistrz P. na podstawie art. 155 w zw. z art. 181, art. 262 oraz art. 216 Ordynacji podatkowej (dalej: Ord. pod.) wezwał T. S.A. do złożenia w terminie 7 dni, pod rygorem ukarania karą porządkową w kwocie do 2500 zł., projektu budowli linii kablowych położonych w kanalizacjach kablowych na terenie gminy P., decyzji pozwalającej na budowę linii kablowej, ewidencji środka trwałego prowadzonej dla tej budowli za 2008 r., dokumentacji technicznej oraz kosztorysów związanych z tą budowlą, celem dokonania ich oględzin, co uznał za niezbędne dla rozpatrzenia sprawy. Wobec zaś niezastosowania się do wezwania, postanowieniem z 5 stycznia 2009 r. ukarał ją karą porządkową w takiej kwocie. Rozpoznając zażalenie spółki organ drugiej instancji wskazał, że art.155 Ord. pod. zezwalający na wezwanie strony lub innych osób do złożenia wyjaśnień, zeznań lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy, pozostaje w zgodzie z art.122 tej ustawy zobowiązującym organ do podejmowania wszystkich czynności procesowych, które są niezbędne dla wyjaśnienia sprawy i jej załatwienia. Przepis art.262 § 1 pkt.2 Ord. pod. stanowi, że strona, pełnomocnik strony, świadek lub biegły, którzy mimo prawidłowego wezwania organu podatkowego nie stawili się osobiście bez uzasadnionej przyczyny mimo, że byli do tego zobowiązani (pkt.1), lub bezzasadnie odmówili złożenia wyjaśnień, zeznań, wydania opinii, okazania przedmiotu oględzin lub udziału w innej czynności (pkt.2) lub bez zezwolenia tego organu opuścili miejsce przeprowadzenia czynności przed jej ukończeniem (pkt.3), mogą zostać ukarani karą porządkową do 2.500 zł. Stosowanie przez organy kar porządkowych ma na celu zdyscyplinowanie uczestników postępowania podatkowego. Żądane dokumenty były niezbędne dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy. Wynikające zaś z art. 122 i art. 187 § 1 Ord. pod. obowiązki organów podatkowych nie wykluczają możliwości nałożenia na podatnika powinności przedstawienia środków dowodowych będących w jego dyspozycji i niezbędnych do udowodnienia tez strony, jeżeli od przedłożenia tych dowodów uzależnione jest uznanie jej racji. W skardze na postanowienie organu odwoławczego T. S.A. wniosła o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji i zarzuciła naruszenie art.262 § 1 pkt.2 Ord. pod. polegające na nałożeniu kary porządkowej w związku z zaistnieniem zdarzenia, które nie zostało wskazane w tym przepisie jako przesłanka nałożenia kary porządkowej. Analizując treść wskazanego przepisu spółka wywiodła, że przedłożenie dokumentów żądanych przez organ nie stanowi żadnego z wymienionych w nim zdarzeń skutkujących nałożeniem kary porządkowej. Żądanie, zaś przedłożenia wskazanych przez organ pierwszej instancji dokumentów jest próbą przerzucenia na podatnika ciężaru dowodu w postępowaniu, który zgodnie z art. 122 w zw. z art.187 § 1 Ord. pod. ciąży na organie podatkowym. Odwołując się do treści art.6 ust.9 pkt.1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, wskazała, że strona jest zobowiązana jedynie do złożenia deklaracji podatkowej, w której podatnik wykazuje obiekty podlegające opodatkowaniu. Art.155 Ord. pod. nie może służyć, jej zdaniem, rozszerzeniu zakresu obowiązków formalnych podatnika, tym bardziej w zakresie obiektów, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Skarżąca powołała się także na stanowisko prof. dr. hab. B. B. oraz dr. W. M. zawarte w załączonej do skargi prywatnej ekspertyzie prawnej, dotyczącej wymierzenia podatnikowi kary porządkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
