Wyrok NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. II FSK 925/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia NSA del. Anna Maria Świderska (sprawozdawca), , Protokolant Janusz Bielski, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 lutego 2009 r. sygn. akt I SA/Go 944/08 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 10 października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 10 października 2008 roku określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok.
W toku postępowania podatkowego ustalono następujący stan faktyczny i prawny, który Sąd przyjął za podstawę orzekania.
Decyzją z dnia 16 maja 2008 roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G. określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok w kwocie 331.638 złotych. W uzasadnieniu wskazał, że w swoim zeznaniu podatkowym za 2004 rok podatnik wykazał jedno źródło przychodu, pozarolniczą działalność produkcyjną w ramach spółki jawnej M. Zakład Pracy Chronionej D. J., R. K.. Na podstawie ustaleń dokonanych w ramach postępowania prowadzonego wobec spółki M. w zakresie prawidłowości ustalenia dochodu uzyskanego przez wspólników z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki organ I instancji zakwestionował zaliczenie w koszty uzyskania przychodu: kwoty 3.308.867 złotych z tytułu wydatków na zakup żywca wobec braku dowodów na ich poniesienie, kwoty 110.4144 złotych z tytułu wydatków na zakup towarów handlowych, z uwagi na braków dowodów na poniesienie tych wydatków, oraz kwoty 85.932 złotych z tytułu wynagrodzenia P.K., żony R.K. wspólnika kontrolowanej spółki. P. K. zawarła związek małżeński z R. K. w dniu 26 lipca 2002 roku. Była zatrudniona w spółce na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 1.12.2002 roku. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt. 10 ustawy z dnia 26 lipca1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) - dalej "u.p.d.o.f." w przypadku prowadzenia spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości pracy małżonków wspólników. W przypadku pracy współmałżonka jednego ze wspólników wyłączenie z kosztów wartości pracy dotyczy wszystkich wspólników. Odnośnie zakupów żywca spółka zarejestrowała wydatki na ten cel w kwocie 4.015.195 złotych i zaliczyła je w całości do kosztów uzyskania przychodów. Zakupy te były udokumentowane fakturami VAT RR, jak również dowodami wewnętrznymi na kwotę 3.308.867 złotych. Dowody wewnętrzne dokumentowały zakupy gotówkowe przy czym w treści tych dowodów nie ujęto danych dotyczących dostawców spornego towaru, a spółka nie wystawiała dowodów KW do zakupów gotówkowych. W 2004 roku spółka prowadziła także własne stado, którego rejestru na żądanie organów podatkowych nie przedłożyła, a jedynie wskazała iż stado znajduje się w miejscowości S. Ustalono również, że w rzeźni w N. była prowadzona działalność w zakresie uboju bydła i świń. Zdaniem organu spółka nie wykazała że poniosła w 2004 roku wydatki na zakup żywca w kwotach wynikających z dowodów wewnętrznych. W postępowaniu żaden z przesłuchiwanych świadków nie pamiętał kiedy i ile, oraz jakie gatunki zwierząt, o jakiej wartości sprzedał spółce. Organ podatkowy analizując przepisy ustawy o podatku VAT odnoszące się do rolników ryczałtowych stwierdził iż w związku z zarejestrowaniem spółki jako podatnika podatku VAT winna ona stosować przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i miała obowiązek wystawiania faktur VAT RR rolnikom ryczałtowym i posiadania ich kopii. Spółka również w 2004 roku nabyła za gotówkę od nieznanych kontrahentów towary handlowe o wartości 110.414 złotych. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskani przychodów winien być rzeczywiście poniesiony i pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętym lub spodziewanym przychodem, a nadto musi on być prawidłowo udokumentowany. Zatem aby zaliczyć określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów należy wykazać, że został on faktycznie poniesiony, a obowiązek ten spoczywa na podatniku. Podatnik nie wykazał iż nabył faktycznie towary od kontrahenta, ani nie wskazał innego źródła pochodzenia towarów. Odwołując się do przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości organ stwierdził iż dowody wewnętrzne nie zawierały danych dotyczących dostawców towarów handlowych, odnoszących się do poszczególnych wypłat gotówki z kasy spółki co zdaniem organu oznacza, iż dokonywano zakupu towarów niewiadomego pochodzenia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
