Wyrok NSA z dnia 30 września 2009 r., sygn. II OSK 937/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 893/08 w sprawie ze skargi J. J. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
II OSK 937/09 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 893/08 po rozpoznaniu skargi J. J. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że skarżący zakwestionował uchwałę w sprawie danego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dzielnicy M. w G. stawiając zarzuty naruszenia prawa procesowego dotyczące uchwalenia tego planu jak i zarzuty naruszenia prawa materialnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia przedmiotową uchwałą Rada Gminy uchwałą z dnia [...] października 2008 r. Nr [...]nie uwzględniła twierdząc, że zarzuty skarżącego nie są zasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący podniósł, że zaskarżona uchwała narusza prawo i jego prawny interes, który w rozumieniu art. 101 ust. 1 i art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm./ upatruje w tym, że jest właścicielem nieruchomości znajdującej się na terenie objętym kwestionowaną uchwałą. W ocenie skarżącego gmina nadużyła władztwo planistyczne, zwłaszcza ze względu na sprzeczność z art. 3 ww. ustawy wobec naruszenia zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, wprowadzając możliwość zabudowy wielorodzinnej oraz ustalając zbyt wysoki wskaźnik zabudowy, zaś wyjaśniając, że taka zabudowa już na określonym terenie istnieje jest wprowadzeniem w błąd, gdyż jest to zabudowa w istocie jednorodzinna o charakterze apartamentowym /rezydencjonalna/. Gmina w oczekiwaniu właścicieli nieruchomości gospodarując przestrzenią ma to czynić tak, aby ograniczyć ingerencję w sferę praw własnościowych do niezbędnego minimum, jednocześnie dając dowody racjonalności podejmowanych rozwiązań. Interes indywidualny skarżącego został pominięty kosztem preferowania interesów podmiotów zainteresowanych zwiększeniem intensywności i wysokości zabudowy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
