Wyrok NSA z dnia 2 września 2009 r., sygn. II OSK 1320/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Bujko Sędziowie sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński sędzia NSA Alicja Plucińska- Filipowicz /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 568/07 w sprawie ze skargi Z. H. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania w sprawie samowoli budowlanej na działce [...] w M. oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
II OSK 1320/08 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 568/07 po rozpoznaniu skargi Z. H. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lipca 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie wrocławskim z dnia [...] marca 2005 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowoli budowlanej na działce o nr [...] w M.- oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że o wszczęcie postępowania wystąpiła Z. H. podnosząc, iż na przedmiotowej działce są realizowane obiekty w warunkach samowoli budowlanej. Oględziny przeprowadzone przez organ pierwszej instancji wykazały, że inwestor prowadzi budowę na podstawie i zgodnie z pozwoleniem na budowę z dnia 4 grudnia 2000 r., w związku z czym została wydana decyzja o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 ( 1 kpa. W odwołaniu od tej decyzji Z. H. podniosła, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydano z pominięciem udziału jej pełnomocnika i bez zapoznania go z zebranym materiałem dowodowym, podkreślając też, że budowa narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, w związku z czym utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, iż nie ma podstaw do merytorycznego wypowiedzenia się w sprawie, skoro inwestor wykazał, że dopełnił obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i realizuje ją zgodnie z tym pozwoleniem i zatwierdzonym projektem budowlanym, co przesądza o zastosowaniu art. 105 kpa, bowiem postępowanie stało się bezprzedmiotowe i właściwym orzeczeniem było umorzenie postępowania. Odwołująca się nie wykazała ponadto, że wydanie decyzji z pominięciem udziału jej pełnomocnika mogło mieć wpływ na wynik sprawy /por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 25 kwietnia 2005 r. sygn. akt I FPS 6/04 /ONSA i WSA 205/4/66/. To strona podnosząc zarzut naruszenia art. 10 kpa ma obowiązek wykazać istnienie związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy /wyrok NSA z dnia 15 maja 2003 r. sygn. akt I SA/Gd 199/00/. Nie każde naruszenie prawa procesowego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej, a tylko takie, które realnie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z zarzutami dotyczącymi nieprawidłowości pozwolenia na budowę /niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego/ organ odwoławczy podkreślił, że jako organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do kontroli zgodności z prawem decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast odwołująca się uznając, że pozwolenie na budowę nie powinno być wydane, powinna dążyć do wzruszenia ostatecznej decyzji w tym przedmiocie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
