Wyrok NSA z dnia 14 października 2009 r., sygn. II FSK 725/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski, Sędziowie: NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), WSA del. Tomasz Zborzyński, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. M. i R. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2007 r. sygn. akt I SA/Rz 471/07 w sprawie ze skargi K. M. i R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 22 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. M. i R. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sygn. akt I SA/Rz 471/07 oddalił skargę K. M. i R. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 22 lutego 2007 r. w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że kwestią sporną jest wyłączenie przez organy podatkowe, w prowadzonej przez R. M. działalności gospodarczej pod firmą P. F. K. T., zwanej dalej jako tj. przedsiębiorstwo T., trzech pozycji z kosztów uzyskania przychodu przedsiębiorstwa za 2001r., tj.: wydatków zapłaconych za pobyt w hotelach w W. przez J. P. , zatrudnionego na podstawie umowy o dzieło, wydatków na odsetki zapłacone od udzielonego kredytu inwestycyjnego na zakup i planowany remont nieruchomości w części niewykorzystanej w działalności gospodarczej oraz wydatków na środki finansowe będące równowartością odsetek od kredytów bankowych zaciągniętych przez przedsiębiorstwo T., pobranych przez właściciela z konta przedsiębiorstwa i w części przeznaczonych na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W pierwszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że aby można uznać wydatek za koszt uzyskania przychodu o jakim mowa w art. 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 90, poz. 416 ze zm., dalej: u.p.d.o.f. ), muszą być spełnione dwa warunki: celem powinno być osiągnięcie przychodów i wydatek nie może znajdować się na liście zawartej w art. 23 ustawy, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Łączne spełnienie tych dwóch warunków (pozytywnego i negatywnego) pozwala dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów. Ciężar dowodu co do wykazania istnienia związku przyczynowego spoczywa na podatniku.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
