Wyrok NSA z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. I OSK 1160/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Borowiec sędzia NSA Jerzy Solarski Protokolant Urszula Radziuk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. W. i L. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r. sygn. akt IV SA 872/03 w sprawie ze skargi Gminy Łódź na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o uznaniu mienia za opuszczone oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 7 maja 2004 r., sygn. akt IV SA 872/03 stwierdził nieważność decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] lutego 2003 r., nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z [...] października 2002 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Terenowego Oddziału Likwidacyjnego w Łodzi o uznaniu nieruchomości położonej w Łodzi przy ul. [...] za mienie opuszczone. W uzasadnieniu swego wyroku, Sąd zauważył, że zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.
W rozpoznawanej sprawie Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast prowadził postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Terenowego Oddziału Likwidacyjnego w Łodzi o uznaniu nieruchomości za mienie opuszczone. Należało w związku z tym rozważyć, czy rozstrzyganie tego rodzaju sprawy należało do właściwości Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast. Ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej przez nieistniejący już Terenowy Urząd Likwidacyjny w Łodzi powinno nastąpić według reguł określonych w art. 157 § 1 k.p.a. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że w wypadku, gdy kwestionowana jest decyzja innego organu niż minister (samorządowe kolegium odwoławcze), należy ustalić, jaki organ jest organem wyższego stopnia w stosunku do organu, który wydał kwestionowaną decyzję. Co do zasady, jaki organ jest organem wyższego stopnia określa art. 17 k.p.a. Nie zawiera on jednak odpowiedzi na pytanie, jaki organ jest organem wyższego stopnia w stosunku do organu, który aktualnie nie funkcjonuje w strukturze organów administracji publicznej, tak jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Ustalając właściwość organu należy w związku z tym odwołać się do przepisów innych ustaw. W szczególności zaś do ustaw wprowadzających reformę administracyjną w 1990 r., które dokonały podziału zadań, które dotychczas należały do terenowych organów administracji państwowej, pomiędzy administrację rządową i samorządową. W związku z tym podziałem administracja samorządowa stała się wyłącznie właściwa w sprawach, które zostały określone jako zadania własne gminy. Konsekwencją tego stanu rzeczy jest to, że jeżeli sprawa, w której orzekał terenowy organ administracji państwowej, została objęta zadaniem własnym gminy, to do wszelkich spraw objętych tym zadaniem właściwe są organy administracji samorządowej, a w związku z tym organem wyższego stopnia w stosunku do terenowego organu administracji państwowej w takich sprawach jest organ administracji samorządowej. Zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego jest samorządowe kolegium odwoławcze.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
