Wyrok NSA z dnia 30 maja 2008 r., sygn. II FSK 499/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (spr.), Sędzia NSA Krystyna Nowak, Sędzia WSA del. Teresa Porczyńska, Protokolant Katarzyna Pawłowska, po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. i D. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 718/06 w sprawie ze skargi Z. i D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 14 marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Z. i D. D. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej we W. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 718/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. i D. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 14 marca 2006 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż Skarżący, domagając się stwierdzenia nadpłaty za 2002 r., powołali się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r., K 45/01, oraz rozpoczęcie w 1999 r. realizacji długookresowego przedsięwzięcia na rzecz osób niepełnosprawnych. Jak ustalono w toku postępowania podatkowego, Spółka otrzymała status zakładu pracy chronionej od dnia 30 września 1999 r. na okres trzech lat oraz we wrześniu 1999 r. sporządziła długofalowy program przedsięwzięć organizacyjno - inwestycyjnych na rzecz niepełnosprawnych pracowników Spółki, w którym przewidziano: utwardzenie placu manewrowego, utworzenie stanowisk dla niepełnosprawnych pracowników w transporcie i ochronie mienia, wyposażenie stanowisk biurowych w sprzęt komputerowy i meble biurowe dla osób niepełnosprawnych, przygotowanie pomieszczenia do wypoczynku oraz stanowiska opieki pielęgniarskiej, likwidację barier architektonicznych, zakup urządzeń do wyposażenia stanowisk produkcyjnych dla niepełnosprawnych pracowników, wykonanie instalacji wentylacyjno - klimatyzacyjnej, zakup przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części celem utworzenia nowych stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych. Ponadto, decyzją z dnia 30 lipca 1999 r. Inspektor Pracy nakazał D. s. c. m. in. dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych ubikacji i pomieszczenia z natryskiem w zespole sklepów przy ul. [...] w J. G. w terminie do dnia 30 listopada 1999 r. oraz dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych ubikacji, pomieszczenia z natryskami, umywalni i szerokości drzwi wejściowych do pomieszczeń higieniczno - sanitarnych w zespole obiektów przy ul. [...] w S. w terminie do 31 grudnia 1999 r. W okresie od dnia 6 października do dnia 31 grudnia 1999 r. D. s. c. poniosła wydatki na remont i modernizację sklepów i zaplecza socjalnego przy ul. [...] w J. G. oraz magazynów (hurtowni) przy ul. [...] w S. Remont i modernizacja tych obiektów kontynuowane były również na początku 2000 r. Ponadto w latach 2000 - 2002 poniesiono wydatki inwestycyjne: w 2000 r. - zakup sprzętu komputerowego, instalacja systemu alarmowego, zakup samochodu Volvo, zakup wózka widłowego do hurtowni przy ul. [...] w J. G., w 2001 r. - zakup programu komputerowego, zakup kas do sklepu przy ul. [...] w J. G., zakup prawa wieczystego użytkowania oraz budynków i budowli przy ul. [...] w J. G., w 2002 r. - zakup drukarki, kas, szuflad kasowych oraz hydraulicznej rampy przeładunkowej. W latach 2000 - 2002 na terenie hurtowni przy ul. [...] w J. G. wykonano ogrodzenie, utwardzono plac, postawiono budynek w.c. oraz przenośną blaszaną portiernię. W uzasadnieniu decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 r. nie odnosi się do wszystkich podmiotów prowadzących zakłady pracy chronionej, lecz jedynie do takich, które rozpoczęły realizację w 1999 r. długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych, nie zakończonych w tym roku z uwagi na ich długofalowy proces realizacji. W oparciu o zebrany materiał dowodowy organy podatkowe nie stwierdziły, aby Spółka rozpoczęła w 1999 r. i kontynuowała w latach następnych długookresowe przedsięwzięcia na rzecz osób niepełnoprawnych. Podejmowanych w 1999 r. działań w ramach prac remontowych, zmierzających m. in. do przystosowania pomieszczeń dla pracowników niepełnosprawnych - montaż uchwytów do podtrzymywania, likwidacja barier architektonicznych uwzględniających wymogi inwalidztwa narządu ruchu - będących w całości wykonaniem zaleceń Państwowej Inspekcji Pracy - zdaniem organów podatkowych - nie można utożsamiać z zaangażowaniem się w realizację długofalowych programów inwestycyjnych, mających na celu stworzenie odpowiednich warunków pracy dla osób niepełnosprawnych. Przedsięwzięcia te powinny dotyczyć wyłącznie wydatków o charakterze inwestycyjnym i nie mogą to być wszelkie wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez zakłady pracy chronionej związane z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, Spółka nie realizowała długofalowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych, co znalazło potwierdzenie w przedłożonych dowodach oraz wyjaśnieniach pełnomocnika z dnia 5 sierpnia 2005 r., w których oświadczył, że prace remontowe w 1999 i 2000 r. dotyczyły: remontu instalacji oświetleniowej dla stanowisk osób niepełnosprawnych, wyposażenia stanowiska wydawania towaru w niezbędny dla niepełnosprawnego pracownika sprzęt komputerowy, biurko, krzesło, remontu i dostosowania do potrzeb i wymogów niepełnosprawności pracowników wszystkich pomieszczeń sanitarnych i socjalnych w Spółce, likwidacji barier architektonicznych we wszystkich użytkowanych pomieszczeniach, w których pracują lub przebywają inwalidzi. Prace te nie wymagały projektów, zezwoleń lub pozwoleń. Przedsięwzięcia inwestycyjne m. in. wytworzenie środków trwałych systemem gospodarczym: ogrodzenie, utwardzenie placu, postawienie budynku w. c. i przenośnej portierni oraz modernizacja od stycznia 2002 r. zakupionego budynku, zostały podjęte dopiero po dniu 1 stycznia 2000 r., a więc gdy nowe przepisy już obowiązywały i były znane pracodawcom prowadzącym zakłady pracy chronionej. Wobec powyższych ustaleń, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż nie można uznać, że wspólnicy inaczej zadecydowaliby o sprawach Spółki, gdyby wiedzieli wcześniej o zmianie przepisów prawa podatkowego i że na skutek wprowadzonej nowelizacji art. 31 ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ponieśli negatywne konsekwencje w związku z podjętymi działaniami. Tym samym - w ocenie organów podatkowych - wspólnicy Spółki nie mogą skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
