Wyrok NSA z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. II FSK 224/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędziowie: NSA Stefan Babiarz, WSA del. Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 października 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 363/07 w sprawie ze skargi E. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 19 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej 1) uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę, 2) zasądza od E. Ł. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 363/07, uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 19 stycznia 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 23 października 2006 r. w przedmiocie wymierzenia E. Ł. kary porządkowej. Podstawą prawną powyższego orzeczenia Sądu I instancji był art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. ), określanej dalej p.p.s.a.
W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w ocenie sądu, w toku postępowania nie zostały naruszone przepisy art. 123 § 1, art. 145 § 1, art. 150 § 1 i art. 165 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze zm.), dalej określanej jako o.p., gdyż jak wynika z akt sprawy zarówno wezwanie z dnia 16 sierpnia 2006 r. i postanowienia w przedmiocie nałożenia kary porządkowej, jak i postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego z dnia 25 kwietnia 2005 r. zostało prawidłowo doręczone podatnikowi. W ocenie Sądu również argumentacja podatnika, że nie był prawidłowo pouczony o skutkach niezastosowania się do wezwania organu do osobistego stawiennictwa nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skoro skutecznie doręczono wezwanie, które zawierało stosowne pouczenie, brak jest podstaw zakwestionowania doręczenia pouczenia. Brak jest bowiem podstaw do skutecznego podnoszenia zarzutu braku doręczenia wezwania li tylko z tego powodu, że w wezwaniu wskazano inny adres strony, gdy nie dokonywano doręczenia na ten adres, lecz na adres pełnomocnika. Sąd podzielił również pogląd organów podatkowych, że przyczyną uzasadniającą niestawiennictwo nie może być doręczenie wezwań pełnomocnikowi. Jest to bowiem jeden z trybów doręczania pism w postępowaniu - art. 145 § 2 o.p. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego wszystkie z przesyłek adresowanych do podatnika w sprawie przedmiotowego postępowania podatkowego zostały również doręczone skutecznie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
