Wyrok NSA z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. II OSK 575/07
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia NSA Małgorzata Stahl /spr./ Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Miasta R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Lu 543/06 w sprawie ze skargi Burmistrza Miasta R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 24 października 2003 r., sygn. akt II SA/Lu 1208/03 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę Burmistrza Miasta R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 24 października 2003 r.
W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że w skardze z dnia 4 marca 2005 r. Burmistrz Miasta R. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Lublinie z dnia 24 października 2003 r., wnosząc o zmianę wyroku i uchylenie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Lubelskiego z dnia 25 sierpnia 2003 r., nr [...] stwierdzającego nieważność zarządzenia nr 7/2002 Burmistrza R. z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie ustalenia liczby zastępców Burmistrza oraz powołania zastępcy i ustalenia wynagrodzenia. W skardze o wznowienie postępowania Burmistrz zauważył, że w wyroku z dnia 24 października 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie wskazał, że osoba powołana na stanowisko Zastępcy Burmistrza nie spełniała wymogów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2000 r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich (Dz. U. Nr 61, poz. 707 ze zm.) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 grudnia 2002 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych (Dz. U. Nr 210, poz. 1784), tj. nie posiadała wyższego wykształcenia. Także kolejne rozporządzenie z dnia 11 lutego 2003 r. w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich (Dz. U. Nr 33, poz. Z264 ze zm.) wprowadzało wymóg legitymowania się wyższym wykształceniem, w wyniku czego Naczelny Sąd Administracyjny uznał rozstrzygnięcie nadzorcze za zgodne z prawem i oddalił skargę. Skarżący podniósł, ze wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 stycznia 2005 r., sygn. akt K 25/04, został uznany za niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP m.in. art. 20 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1593 ze zm.) w zakresie, w jakim upoważniał Radę Ministrów do określenia wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych oraz § 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie zasad wynagradzania i wymagań kwalifikacyjnych pracowników samorządowych zatrudnionych w urzędach gmin, starostwach powiatowych i urzędach marszałkowskich, w zakresie w jakim ustalał tabele wymagań kwalifikacyjnych pracowników, które były określone w załączniku nr 3 do tego rozporządzenia. W ocenie skarżącego powyższe uzasadniało skargę o wznowienie postępowania.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
