Wyrok NSA z dnia 22 maja 2007 r., sygn. I OSK 889/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz (spr.), Sędziowie NSA Grzegorz Jankowski, Zbigniew Rausz, Protokolant Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2007r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. SA w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2005r. sygn. akt VI SA/Wa 1778/04 w sprawie ze skargi A. SA w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A. SA w [...] kwotę 340zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lipca 2005 r. sygn. akt VI SA Wa 1778/04 po rozpoznaniu skargi A. SA w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] o odmowie zezwolenia na dalsze lokalizowanie nośnika reklamowego w rejonie ulicy [...] - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku wskazano, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wydanie zezwolenia w sprawie podnosząc, że takie zezwolenie było jej udzielone i dwukrotnie je przedłużano.
Organ pierwszej instancji orzekając na podstawie m.in. art. 19 ust. 5, art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych /Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm./, ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz zmianie niektórych innych ustaw /Dz. U. Nr 200, poz. 1953/ i ( 1 ust. 1 oraz ( 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych /Dz. U. Nr 6, poz. 33 ze zm./ oraz na podstawie uchwały Nr 35/CCLIV/99 Zarządu [...] z dnia 2 lutego 1999 r. w sprawie określenia granic stref dla celów pobierania podwyższonych opłat, odmówił uwzględnienia wniosku ze względu na kolizję przedmiotowej reklamy ze znakami drogowymi typu D-18a oraz T-29, wskazując, że co do zasady ustawa o drogach publicznych zabrania umieszczania w pasie drogowym obiektów niezwiązanych z gospodarką drogową i potrzebami ruchu drogowego, które mogłyby zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego, z tym, że w art. 39 pkt 3 tej ustawy dopuszcza się możliwość lokalizowania w pasach drogowych obiektów niezwiązanych z funkcją drogi jednakże tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach. W ocenie organu "W tym celu, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa ruchu drogowego i gospodarki drogowej" opracowano "Generalne zasady umieszczania urządzeń reklamowych i informacyjnych w pasie dróg krajowych, wojewódzkich i powiatowych", zgodnie z którymi minimalna odległość sytuowania reklam od znaków drogowych wynosi 20 m. Lokalizowanie reklam w bliższej odległości od znaków drogowych może skutkować odwróceniem uwagi kierowców od sytuacji drogowej, a przez to negatywnie wpływać na bezpieczeństwo ruchu drogowego. Przedmiotowa reklama jest umieszczona w odległości 18 m i 14 m od znaków drogowych. Decyzja o zezwoleniu na umieszczenie przedmiotowej reklamy z dnia 30 stycznia 2004 r. została wydana w oparciu o opinię komunikacyjną nr P/20/04 z dnia 15 stycznia 2004 r. tylko na okres trzech miesięcy - do czasu przestawienia przedmiotowego nośnika reklamowego, zaś stosownie do ( 11 pkt 3 powyższego rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych przekroczenie terminu zajęcia pasa drogowego jest traktowane jako samowolne zajęcie pasa drogowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
