Wyrok NSA z dnia 22 listopada 2007 r., sygn. I OSK 1603/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA: Elżbieta Stebnicka Sędziowie NSA Anna Lech Tomasz Zbrojewski (spr.) Protokolant Anna Krakowiecka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2005 r. sygn. akt IV SA/Po 62/04 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2005r., sygn. akt IV SA/Po 62/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił skargę [...] Spółki z o.o. [...] z siedzibą w O. Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 13 ust. 2a i 2b oraz art. 40b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2000r., nr 71,poz. 838 ze zm.) w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98, poz. 602 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. nr 44, poz. 432) i art. 104 k.p.a., Naczelnik Urzędu Celnego w O. obciążył skarżącą spółkę karą pieniężną w wysokości 1.560 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Karę pieniężną nałożono na podstawie ustaleń kontroli pojazdu przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2003r. o godz. [...], która została potwierdzona protokołem nr [...].

W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, że zgodnie z dokumentami przewozu towar na naczepie, w której stwierdzono przekroczenie nacisku na oś napędową był załadowany poprawnie i z zachowaniem niezbędnych parametrów. Podważając prawidłowość pomiaru, powołała się na brak możliwości zweryfikowania prędkości pojazdu i na prawdopodobieństwo dodania gazu przez kierowcę w momencie przejazdu drugiej, ciągnącej osi przez wagę. Wskazała także, iż w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego P 7/98 oraz wyroku SN III RN 9/2000 decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w O. pozbawiona jest podstaw prawnych, albowiem opiera się na rozporządzeniach wydanych niezgodnie z delegacją ustawową zawartą w ustawie o drogach publicznych, zaś zgodnie z art. 11 i 51 ustawy z dnia 21 grudnia 2001r. o zmianie ustawy o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów oraz o zakresie działania ministrów, ustawy o działach administracji rządowej oraz zmianie niektórych ustaw zarządzenie nr 39 nie ma mocy obowiązującej.