Wyrok NSA z dnia 29 marca 2007 r., sygn. II FSK 463/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędziowie NSA Włodzimierz Kubiak, Ryszard Pęk, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "D." spółki z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Po 375/04 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "D." spółki z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 marca 2004 r. (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 1994 r. 1) oddala skargę kasacyjną, zasądza od Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "D." spółki z o.o. z siedzibą w S. 2) na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2005 r. I SA/Po 375/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu /w skrócie: WSA/ oddalił skargę "D." spółki z o.o. w S. /w skrócie: Spółka/ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 marca 2004 r., (...), w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 1994 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a./.
2. Uzasadniając wyrok podano, że Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Poznaniu wyrokiem z dnia 30 maja 2000 r., I SA/Po 578/99, uchylił decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia 12 marca 1999 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję I Urzędu Skarbowego w P. z dnia 2 grudnia 1998 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia Spółce nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 1994 r. Od powyższego wyroku rewizję nadzwyczajną wniósł Minister Sprawiedliwości. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2002 r., III RN 22/01, Sąd Najwyższy uchylił ww. wyrok NSA i oddalił skargę Spółki. W okresie między wydaniem wyroku przez NSA a orzekaniem przez SN, US w P. wydał w dniu 5 października 2000 r. decyzję stwierdzającą Spółce nadpłatę w podatku dochodowym od osób prawnych za 1994 r. Po wyroku SN powstała więc sytuacja, w której w obiegu prawnym pozostała decyzja IS w P. z dnia 12 marca 1999 r. oraz decyzja US w P. z dnia 5 października 2000 r. Istniały więc dwa rozstrzygnięcia w tej samej sprawie. W tym stanie rzeczy US w P. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty i w dniu 6 lutego 2003 r. wydał decyzję, którą uchylił swoją decyzję z dnia 5 października 2000 r., jednocześnie wskazując, że nienależnie zwrócona nadpłata, stosownie do art. 52 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm.; w skrócie: o.p./ traktowana jest na równi z zaległością podatkową. Decyzją z dnia 25 kwietnia 2003 r. IS w P., działając na podstawie art. 233 par. 1 pkt 2 lit. "a" o.p., uchyliła decyzję US w P. z dnia 6 lutego 2003 r. w części dotyczącej orzeczenia przez ten organ zaległości podatkowej oraz utrzymała w mocy decyzję w części dotyczącej uchylenia przez ten organ decyzji z dnia 5 października 2000 r. Skarga na decyzję IS w P. z dnia 25 kwietnia 2003 r. została odrzucona przez NSA OZ w Poznaniu postanowieniem z dnia 11 września 2003 r., I SA/Po 1578/03.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
