Wyrok NSA z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. II FSK 942/06
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Krzymień (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Jan Rudowski, Protokolant Justyna Bluszko - Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wiesława S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt I SA/Ke 609/05 w sprawie ze skargi Wiesława S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 maja 2005 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 30 maja 2005 r. (...), 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz Wiesława S.kwotę 1.038 (słownie: jeden tysiąc trzydzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 16 marca 2006 r., I SA/Ke 609/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę Wiesława S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 maja 2005 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Jak wskazano uzasadnieniu wyroku, Wiesław S. w 2001 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych świadczonych na rzecz firm spedycyjnych w dwóch podmiotach gospodarczych: jednoosobowo oraz w formie spółki cywilnej z Ryszardem S. W obydwu podmiotach przeprowadzono kontrolę podatkową, w wyniku której stwierdzono zawyżenie kosztów uzyskania przychodów, m.in. o kwoty diet z tytułu podróży służbowych /podatnika - w firmie prowadzonej jednoosobowo, współwłaściciela Ryszarda S. - w spółce cywilnej/. Zdaniem organów podatkowych, kwot tych nie można uznać za koszty uzyskania przychodów z uwagi na brak możliwości zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ - cytowanej dalej w skrócie "p.d.o.f." Powołany przepis pozwala bowiem zaliczyć do kosztów podatkowych wartość diet związanych jedynie z podróżą służbową. Organy podatkowe uznały, iż osoba fizyczna świadcząca usługi transportowe, które wykonywane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nierozerwalnie związane są z wyjazdami poza siedzibę firmy, nie może tym samym utożsamiać tych wyjazdów z odbywaniem podróży służbowej w rozumieniu omawianego przepisu. Taki przedsiębiorca ma prawo zaliczyć jako koszty uzyskania przychodów wartości diet związanych z podróżami służbowymi, tj. takimi podróżami które nie stanowią istoty prowadzonej działalności. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że sporne diety dotyczyły istoty prowadzonej działalności - usług transportowych w zakresie przewozu ładunków do Niemiec i Rosji, które podatnik świadczył na zlecenie firm spedycyjnych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
