Wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2006 r., sygn. II FSK 1513/05
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Ewelina Król, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "S. OK." Sp. z o.o. w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Po 1363/04 w sprawie ze skargi "S. OK." Sp. z o.o. w Z. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia 14 listopada 2001 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 r., 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Z. na rzecz "F." sp. z o.o. z siedzibą w W. /poprzednia nazwa "S. OK." Sp. z o.o. w Z./ kwotę 5.505 /słownie: pięć tysięcy pięćset pięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2005 r., I SA/Po 1363/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę "S. OK." Sp. z o.o. w Z. /spółka/ na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia 14 listopada 2001 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1995 r.
Z ustaleń faktycznych przyjętych przez Sąd wynika, że wyrokiem z dnia 6 lipca 2004 r., FSK 202/04 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok NSA OZ w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2003 r., I SA/Po 4583/01 oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona przez "S. OK" Sp. z o.o. okazała się zasadna i uznał za usprawiedliwiony zarzut naruszenia przepisów procesowych mających istotny wpływ na wynik sprawy. W dalszej części uzasadnienia podniósł, że Sąd orzekając na podstawie akt sprawy miał obowiązek takiego prowadzenia postępowania, które budziłoby zaufanie do tego Sądu, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, oceny całego zebranego przez organ materiału dowodowego oraz wniosków dowodowych, które przez organy podatkowe nie zostały uwzględnione, w toku postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że do Sądu należała ocena zgodności zaskarżonej decyzji z prawem zarówno materialnym jak i procesowym, zaś zaskarżony wyrok nie pozwała na stwierdzenie, że taka ocena we właściwym zakresie została dokonana, np. nie jest jasne dlaczego nie został poddany ocenie zarzut skargi dotyczący szkolenia pracowników w wyniku zawartej umowy know-how, czy napraw reklamacyjnych. Nie sposób więc uznać za nieuzasadnione stwierdzeń skarżącej, że Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów podatkowych odnośnie braku dowodów pisemnych potwierdzających realizację usług w zakresie know-how, wydatków reklamacyjnych i delegacji, mimo że w aktach sprawy dowody takie się znajdowały. Stwierdził, że w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd do tego problemu w ogóle się nie ustosunkował. Wobec powyższych wątpliwości NSA nie mógł merytorycznie ocenić zarzutu naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ - zwanej dalej updop.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
