Wyrok NSA z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. II FSK 1389/05
Ocena prawna wyrażona w niezaskarżonym przez strony wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego uchylającym zaskarżoną decyzję, jest wiążąca nie tylko dla tego sądu oraz organu, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia /art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, ale i Naczelnego Sądu Administracyjnego /art. 170 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, rozpoznającego skargę kasacyjną od kolejnego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego w tej samej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, Protokolant Katarzyna Golemba, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Agaty A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1193/04 w sprawie ze skargi Agaty A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 maja 2004 r. (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997. 1) oddala skargę kasacyjna; 2) zasądza od Agaty A. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 2.400 /dwa tysiące czterysta/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. /III SA/Wa 1193/04/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Agaty A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 27 maja 2004 r., (...), w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 rok.
2. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji ustalił, iż zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Urzędu Skarbowego w C. z dnia 19 listopada 2001 r. w części określenia niezaewidencjonowanego przychodu za rok 1997 w kwocie 277.049 zł i ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego w kwocie 55.409,80 zł, określił niezaewidencjonowany przychód za rok 1997 na kwotę 204.146,80 i ustalił zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 40.829,40 zł od wskazanego przychodu. W pozostałej części organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana po ponownym rozpoznaniu odwołania strony w rezultacie uchylenia poprzedniej decyzji organu odwoławczego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 stycznia 2004 r., III SA 638/02. Sąd w swym orzeczeniu uznał, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły, że faktura z dnia 22 grudnia 1997 r. stanowiła dokument, na podstawie którego należało dokonać stosownych zapisów w ewidencji podatkowej - skoro skarżąca obowiązku tego nie wypełniła, to słusznie uznano ewidencję za niezgodną z rzeczywistym stanem prawnym. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem jest przychód faktycznie otrzymany, za który należy uznać przychód netto otrzymany przez Agatę A. w dniu 29 grudnia 1997 r. w związku z wystawieniem faktury VAT w dniu 22 grudnia 1997 r., pomniejszony o kwotę 72.902,20 zł, przekazaną przez skarżącą firmie "B." na skutek dyspozycji kontrahenta skarżącej, firmy "BX" spółka cywilna. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w dniu 20 grudnia 1997 r. Agata A. zawarła umowę sprzedaży linii do przemiału zboża ze spółką cywilną" BX" - R. P. W. S. W dniu 22 grudnia 1997 r. podatniczka wystawiła dla spółki cywilnej "BX" fakturę VAT nazwaną "pro forma", zawierającą w miejscu przeznaczonym na nazwę towaru wpis "linia do przemiału zboża typ FRP 500 firmy (...) Dania" na kwotę 338.000 zł brutto. W dniu 29 grudnia 1997 r. na rachunek bankowy Agaty A. została przelana kwota 338.000 zł tytułem zapłaty za zakup linii technologicznej. W związku z odstąpieniem od transakcji firmy "BX" w dniu 30 grudnia 1997 r. Agata A. przekazała przelewem kwotę 72.902,20 zł na rachunek firmy Zbigniewa B. "B.", stosownie do dyspozycji firmy "BX". Różnicy pomiędzy wartością sprzedaży netto a przekazaną kwotą, czyli kwoty 204.146,80 zł, strona nie zwróciła w 1997 r. Organ wskazał, że podatnik nie zaewidencjonował faktury VAT z dnia 22 grudnia 1997 r., co skutkowało zaniżeniem przychodów w roku 1997. Po uwzględnieniu stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ uznał, że niezaewidencjonowany przychód stanowi kwota 204.146,80 zł, zgodnie z art. 30 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegająca opodatkowaniu kwotą 20%. Nie nastąpiło przedawnienie zobowiązania, bowiem bieg terminu przedawnienia został przerwany przez zastosowanie środka egzekucyjnego - zajęcie konta bankowego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
