Wyrok NSA z dnia 23 listopada 2006 r., sygn. II FSK 1387/05
To, że ocena stanu faktycznego i będące jej następstwem skutki podatkowe nie spełniły oczekiwań strony skarżącej nie mogło być uznane za dostateczne uzasadnienie naruszenia, skarżonym wyrokiem, art. 141 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Krystyna Nowak (spr.), Protokolant Justyna Bluszko - Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2006 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "D." Spółki z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 maja 2005 r. sygn. akt I SA/Bd 200/05 w sprawie ze skargi "D." Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 25 stycznia 2005 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "D." Spółki z o.o. w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 1.800 /słownie: jeden tysiąc osiemset/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 maja 2005 r. I SA/Bd 200/05, podjętym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę "D." Spółki z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z 25 stycznia 2005 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 r.
Z uzasadnienia wyroku wynikało, że - w ocenie organów podatkowych - Spółka /podatniczka/ zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę wydatku udokumentowanego fakturą wystawioną na inny podmiot oraz o wydatki stanowiące wartość prowizji zagranicznej i kosztów transportowo-spedycyjnych związanych z eksportem wyrobów w sytuacji, gdy nie była ich eksporterem. W spornej kwestii zaliczenia drugich z wymienionych wydatków, organy stwierdziły, że Spółka współpracowała ze spółdzielnią "D." w taki sposób, że produkowała wyrób przy pomocy własnych urządzeń, z własnego, ale określonego przez spółdzielnię, materiału, ponosiła odpowiedzialność za jakość wyrobu, łącznie z przyjęciem ryzyka reklamacji. Natomiast Spółdzielnia składała zamówienia i sprzedawała towar kontrahentom zagranicznym. Podmioty zawarły umowę /na 2002 r./, której przedmiotem było wzajemne rozliczanie prowizji za czynności związane z eksportem, ustalając, że Spółdzielnia naliczy Spółce prowizję w wysokości faktycznie poniesionych kosztów, którymi będzie obciążona przez kontrahenta zagranicznego, przy czym prowizja zawierać będzie również rozliczenie różnic kursowych. Dodatkowo Spółka miała pokrywać koszty obsługi handlowej w kwotach uzgodnionych jako 1-2% netto. Organy uznały, że skoro eksporterem zakupionych od Spółki towarów była Spółdzielnia to refakturowane wydatki nie stanowiły kosztu Spółki, o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym ... Dodatkowo wskazały na powiązania osobowe podmiotów, wspólny adres oraz fakt, że działalność Spółki w badanym okresie skoncentrowana była prawie całkowicie na produkcji wyrobów na rzecz Spółdzielni.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
