Wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2005 r., sygn. FSK 1930/04
1. Przepis art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w 2001 r. zachował moc w niniejszej sprawie, a wcześniej stanowił on, iż podstawę do obliczenia podatku stanowi dochód, po odliczeniu kwot, wydatków poniesionych w roku podatkowym na budowę własnego lub stanowiącego współwłasność budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z przeznaczeniem znajdujących się w nim co najmniej pięciu lokali mieszkalnych na wynajem, oraz wydatków na zakup działki pod budowę tego budynku. Z kolei ust. 3 art. 26 omawianej ustawy stanowił, iż w przypadku budowy domu wielorodzinnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 8. stanowiącego współwłasność, kwotę odliczeń przysługującą każdemu ze współwłaścicieli w ogólnej kwocie odliczeń, o której mowa w ust. 2 ustala się proporcjonalnie do udziału we współwłasności.2. Należy podzielić stanowisko zajęte w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2003 r. FPS 4/03 (ONSA 2003/4/116), a mianowicie: ..sięgniecie po udział we współwłasności budynku jest uzasadnione w rozpoznawanej sprawie faktem, że współwłaściciele wznoszonego budynku są współużytkownikami wieczystymi nieruchomości gruntowej. W wypadku wspólnego prawa własności do gruntu należałoby uwzględniać udział we współwłasności nieruchomości obejmującej grunt i jego części składowe, w tym budynek mieszkalny."
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 2 czerwca 2004 r. (SA/Sz 2516/02) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Andrzeja A na decyzję Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 1 października 2002 r., Nr PB.2.32.4117/823-90/2002 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji ustalił, iż zaskarżona decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzje Drugiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2002 r., którą określono Andrzejowi A wysokość zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 14.627,60 zł oraz wysokość nadpłaty z tytułu tego podatku w kwocie 8.644,40 zł. Decyzja organu I instancji została wydana po stwierdzeniu, iż podatnik w załączniku PIT-D do zeznania o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym 2001 nieprawidłowo określił liczbę lokali (12) przeznaczonych na wynajem oraz udział we współwłasności budynku (16,67%), wskutek czego błędnie ustalił przysługujący limit odliczeń od dochodu wydatków na cele mieszkaniowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
