Wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. OSK 1424/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl, Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), Sędzia WSA (del.) Marzenna Linska - Wawrzon, Protokolant Iwona Sadownik, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 maja 2004 r. sygn. akt SA/Rz 2687/01 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody Podkarpackiego z dnia 11 października 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zameldowania oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 sierpnia 2001 r. znak [...] Prezydent Miasta Rzeszowa działając na podstawie art. 47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 1984 r. Nr 32, poz. 174) orzekł o zameldowaniu W. S. na pobyt stały w Rzeszowie przy ul. Króla Zygmunta I Starego [...].
Od decyzji tej odwołała się E. S.. W uzasadnieniu wskazała, że dom stanowi wspólny majątek dorobkowy, jej stanowisko w przedmiotowej sprawie jest ugodowe, gdyż sama planuje zameldować się w tym domu. Odpis z księgi wieczystej i wyrok Sądu Rejonowego z dnia 6.02.2001 r. zobowiązały W. S. do ugody. Decyzja została oparta na mylnym uzasadnieniu W. S., o trudnościach meldunkowych wynikających z faktu odmowy potwierdzenia tych uprawnień przez drugiego współwłaściciela. W toku postępowania bowiem złożyła deklarację, że uprawnienia te potwierdzi, gdy jej własne również zostaną potwierdzone.
Wojewoda Podkarpacki decyzją z dnia 11.10.2001 r. znak [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 47 ust.2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że po przeprowadzeniu analizy zebranego materiału dowodowego w przypadku W. S. zaistniały przesłanki do zameldowania. Organ wykazał, że W. S. przebywa w budynku zlokalizowanym w Rzeszowie przy ul. Króla Zygmunta I Starego [...] i tam skoncentrował swoje życie osobiste, dlatego też powstał obowiązek meldunkowy. Dowodem na to są zeznania złożone przez W. S. i E. S. na rozprawie administracyjnej oraz przeprowadzone przez organ I instancji oględziny przy udziale E. S.. Definicja pobytu stałego została zawarta w art. 6 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zgodnie z którą pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Na prawną konstrukcję pobyty stałego składają się dwa elementy: przebywanie w sensie fizycznym w danej miejscowości oraz zamiar stałego pobytu. O stałości pobytu w danym miejscu decyduje przede wszystkim takie przebywanie, które ma na celu założenie w tym miejscu ośrodka swoich osobistych i majątkowych interesów, czyli aktualnego centrum życiowej działalności człowieka (wyrok SA/ Rz 333/98). W kontekście oceny drugiej przesłanki organ stwierdził, że W. S. posiada uprawnienia o charakterze samoistnym, wynikające z istoty współwłasności lokalu, co potwierdził wypis z Kw. [...]. Na podstawie materiału dowodowego organ ustalił, że strony po rozwodzie nie dokonały podziału majątku dorobkowego. Zgodnie z orzecznictwem NSA uprawnienia współwłaściciela do przebywania w lokalu stanowiącym współwłasność wynikają z istoty współwłasności (wyrok S.A./Rz 783/98). Reasumując organ stwierdził, że spełnione zostały łącznie przesłanki określone w ustawie o ewidencji ludności i dowodach osobistych konieczne do dokonania czynności zameldowania na pobyt stały, gdyż W. S. posiada samoistne uprawnienia do przebywania w lokalu oraz faktycznie przebywa w tym lokalu z zamiarem stałego pobytu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
