Wyrok NSA z dnia 3 września 2026 r., sygn. I OSK 455/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie Sędzia Marian Wolanin (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Burmistrza Nasielska od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/25 w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Nasielska w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie opinii o zgodności wstępnego projektu podziału nieruchomości oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 grudnia 2025 r., sygn. akt I SAB/Wa 96/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd I instancji, WSA) - na skutek skargi J. K. (dalej: skarżąca) na bezczynność Burmistrza Nasielska (dalej: Burmistrz, organ administracji, skarżący kasacyjnie) w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie opinii o zgodności wstępnego projektu podziału nieruchomości – w punkcie 1 zobowiązał Burmistrza do rozpatrzenia wniosku skarżącej z 6 czerwca 2024 r. w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku; w puckie 2 stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; w punkcie 3 zasądził od Burmistrza na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
W skardze kasacyjnej od przywołanego wyroku pełnomocnik Burmistrza zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: (1) art. 93 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w realiach niniejszej sprawy projektowany wstępny podział nieruchomości zapewnia dostęp do drogi publicznej w rozumieniu tego przepisu, podczas gdy: z treści wniosku strony, z przedłożonego wstępnego projektu podziału, z obowiązujących ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika jednoznacznie, iż taki dostęp nie został zapewniony w sposób prawnie gwarantowany, realny i możliwy do wyegzekwowania, co czyniło niemożliwym wydanie merytorycznego postanowienia opiniującego; (2) art. 97 ust. 1 i 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami przez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że Burmistrz był zobowiązany do merytorycznego rozpoznania wniosku strony, mimo że wniosek ten nie spełniał elementarnych wymogów formalnych, uniemożliwiających dokonanie oceny zgodności projektu podziału z przepisami prawa materialnego; (3) § 3 ust. 2 oraz § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, poprzez ich pominięcie, mimo że przepisy te jednoznacznie określają zakres i treść wstępnego projektu podziału; (4) art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuprawnionym przyjęciu, że pozostawienie wniosku strony bez rozpoznania po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia braków formalnych stanowiło bezczynność organu administracji publicznej, a następnie - że bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa, mimo że organ podejmował czynności procesowe przewidziane prawem i zakończył postępowanie w formie wyraźnie dopuszczonej przez ustawodawcę.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
