Wyrok NSA z dnia 24 lutego 2005 r., sygn. OSK 1088/04
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno /spr./, Sędziowie NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska, Andrzej Jurkiewicz, Protokolant Katarzyna Baran, po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 marca 2004r sygn. akt II SA/Łd 1471/03 w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Wojewody Skierniewickiego z dnia 26 sierpnia 1998 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2004 r., sygn. akt II SA/Łd 1471/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Łd 2138/98. W uzasadnieniu Sąd stwierdził po pierwsze, że wśród przesłanek wznowienia postępowania wymienionych w art. 271-273 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma przesłanki dającej podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek nowelizacji przepisów ustawy, wedle której sąd badał legalność działań administracji w pierwotnym postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem. Następnie zauważył, że zgodnie z treścią art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pomijając już kwestię, iż wskazaną skarżącego "kartkę informacyjną", trudno uznać za środek dowodowy mający wpływ na wynik sprawy, to należy podkreślić, iż dowód ten i tak nie spełniałby ustawowej przesłanki z art. 273 § 2 ustawy. Niemożność skorzystania w poprzednim postępowaniu z określonych środków dowodowych nie zachodzi bowiem wtedy, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na nie, a tylko na skutek opieszałości, zaniedbania, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby ich powołania strona tego nie uczyniła. Z użytego w przepisie zwrotu "wykrycie" wynika, że odnosi się on do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nieznanych stronom. Nie odnosi się natomiast do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko nie dostrzeżonych przez stronę (por. postanowienia Sądu Najwyższego, zachowujące aktualność w obecnym stanie prawnym: z dnia 15 maja 1968 r. sygn. I CO 1/68 - OSNC 1969/2/36 oraz z dnia 10 lutego 1999 r. sygn. II CKN 807/98 - LEX nr 78214).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
