Wyrok NSA z dnia 18 padziernika 2005 r., sygn. FSK 2173/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, Sędziowie NSA Antoni Hanusz (spr.), Paweł Janicki, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wojciecha J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Ka 1186/03 w sprawie ze skargi Wojciecha J. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C. z dnia 13 maja 2003 r. (...) w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
FSK 2173/04
UZASADNIENIE
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 25 maja 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w sprawie I SA/Ka 1186/03, oddalił skargę Wojciecha J. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w C., w przedmiocie określenia wysokości podatku dochodowego od osób fizycznych za 1997 rok. Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją organ podatkowy II instancji utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w B. określającą Wojciechowi J. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997 rok. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe przyjęły, iż świadczenie podatnika wynikające z umowy renty w wysokości 30.000 zł udokumentowanej stosownym aktem notarialnym, z uwagi na fakt wskazania w umowie pełnej kwoty przysporzenia oraz brak cechy okresowości świadczenia należy potraktować jako świadczenie jednorazowe a nie jak rentę. Z tych przyczyn, dokonane przez podatnika w zeznaniu za 1997 rok odliczenie od dochodu kwoty 30.000 zł organy podatkowe uznały za nieprawidłowe. Podkreśliły przy tym, iż przedmiotowa umowa renty nie spełniała wymogów w art. 903 Kodeks cywilnego. Powołując się na treść norm art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ /dalej ustawa podatkowa/, organy podatkowe uznały, iż w omawianym roku podatkowym podstawę obliczenia podatku stanowił dochód ustalony zgodnie z zasadami zawartymi w art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-7 lub art. 25 tej ustawy, po odliczeniu między innymi kwot rent i innych trwałych ciężarów opartych na tytule prawnym. W ocenie organów podatkowych, świadczenie skarżącego w ramach przedstawionej organom umów; / pozbawione było cechy "przyczyny".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
