Wyrok NSA z dnia 24 listopada 2005 r., sygn. FSK 2481/04
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędziowie NSA Stanisław Bogucki, Sylwester Marciniak (spr.), Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2005 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wiesława i Janiny G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2004 r. sygn. akt III SA 766/03 w sprawie ze skargi Wiesława G. i Janiny G. na decyzję Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2003 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2004 r. /III SA 766/03/ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Janiny i Wiesława G. na decyzję Ministra Finansów z dnia 27 lutego 2003 r., (...), w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998 r.
2. W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji ustalił, iż zaskarżoną decyzją Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Ministra Finansów w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w Ł. z dnia 24 maja 2000 r. Izba Skarbowa w Ł. utrzymała w mocy decyzję (...) Urzędu Skarbowego Ł.-G., którą organ nie uznał dokonanych odliczeń tytułem ustanowionych rent prywatnych w wysokości 28.000 zł, określając podatnikom zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. wraz z należnymi odsetkami. Decyzja Izby Skarbowej jako ostateczna została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Równocześnie strony złożyły wniosek do Ministra Finansów o stwierdzenie nieważności tej decyzji. We wniosku zarzucono rażące naruszenie przepisów art. 121 par. 1, art. 187 par. 1, art. 191 oraz art. 210 par. 4 Ordynacji podatkowej przez nieprzeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w postępowaniu przed organem odwoławczym. W postępowaniu tym przyjęto bowiem stan faktyczny inny niż przyjęty jako podstawę rozstrzygnięcia przez organ I instancji. Zarzucono również naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez to, że organy podatkowe nie uznały jako podstawy pomniejszenia podstawy opodatkowania kwot stanowiących wydatki z tytułu ustanowionej renty.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
