Wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2002 r., sygn. III SA 2557/00
Zawisłość sprawy w postępowaniu odwoławczym i związana z tym dewolucja kompetencji stanowią czasową przeszkodę dla skorzystania z trybu rektyfikacji /art. 215 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ zapadłej w niej wcześniej, lecz jeszcze nieostatecznej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Spółki z o.o. "P." w G. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z 10.08.2000 r. (...) w przedmiocie sprostowania decyzji o podatku dochodowym od osób prawnych:
1. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia (...);
2. uchyla decyzję Izby Skarbowej w G. z 22.12.2000 r. (...);
UZASADNIENIE
Inspektor z UKS w G. po przeprowadzeniu kontroli skarbowej w Spółce z o.o. "P." w G. wydał decyzję z dnia 14.06.2000 r. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za okres 1.10.1997 r. do 30.09.1998 r. Od tej decyzji pełnomocnik Spółki złożył odwołanie z dnia 20.06.2000 r. do Izby Skarbowej w G. Inspektor postanowieniem z dnia 28.06.2000 r. sprostował - jak zaznaczono - z urzędu, oczywistą omyłkę w wydanej decyzji. Za taką uznał on wpisanie w uzasadnieniu decyzji w dwóch miejscach "w par. 1 pkt 2 umowy" zamiast "w par. 1 pkt 1 umowy". Właśnie to uchybienie zostało wytknięte w złożonym wcześniej odwołaniu od decyzji inspektora. Na podjęte postanowienie złożono zażalenie, twierdząc, że naruszono przepis art. 215 par. 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /t.j. Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./. Zażalenia tego Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej /GIKS/ nie uwzględnił i postanowieniem z dnia 10.08.2000 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie inspektora. Na to ostateczne postanowienie pełnomocnik Spółki z o.o. "P." złożył skargę z dnia 29.08.2000 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zakwestionowano w niej prawo inspektora do wydania postanowienia o sprostowaniu oczywistej omyłki, po wniesieniu odwołania do organu odwoławczego. W skardze podniesiono zarzut, że inspektor kontroli skarbowej nie mógł prostować z urzędu oczywistej omyłki po zakończeniu postępowania kontrolnego, tj. w okresie, gdy sprawa znalazła się już w postępowaniu odwoławczym. Skarżący stwierdził ponadto, iż wydanym postanowieniem organy obu instancji naruszyły przepis art. 31 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
