Wyrok NSA z dnia 28 grudnia 2000 r., sygn. II SA/Gd 2286/98
1. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest pierwszym etapem w czynnościach administracyjnych zmierzających do realizacji inwestycji w przypadkach, kiedy ustawa 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ tak stanowi. Można zatem decyzję o ustaleniu warunków zabudowy nazwać promesą otwierającą drogę do uzyskania pozwolenia na budowę. Zasada mówiąca o niedopuszczalności wydania decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu usytuowanego w miejscu, na którym znajduje się dotychczasowy obiekt, obowiązuje wyłącznie w Prawie budowlanym. Przeniesienie jej na etap ustalenia warunków jest błędne.
2. Dopuszczalne jest równoczesne ubieganie się o ustalenie warunków zabudowy przez wiele podmiotów w różnych postępowaniach i to bez względu na dotychczasowy stan zagospodarowania terenu.
3. Dotychczasowy stan zagospodarowania terenu może stać na przeszkodzie do wydania pozytywnej dla inwestora decyzji tylko w szczególnych przypadkach. Na przykład w sytuacji, gdy zagospodarowanie to polega na wzniesieniu obiektu chronionego planem zagospodarowania przestrzennego. Istnienie w miejscu planowanej inwestycji dotychczasowych obiektów, choćby podlegały one rozbiórce, nie pozbawia inwestora uzyskania w formie decyzji o warunkach zabudowy informacji, czy w tym miejscu będzie mógł realizować nową zamierzoną inwestycję.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
