Wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1998 r., sygn. III SA 52/97
Dochód i strata stanowią tę samą kategorię matematyczną, której wartość może być dodatnia albo ujemna. Przepis art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ ma zatem zastosowanie także w wypadku wystąpienia straty.
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak już wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 1994 r. /SA/Ka 2226/93/, rozróżnianie kosztów uzyskania przychodów, co do których istnieje obowiązek wiązania ich z konkretnym przychodem i takich, co do których tego rodzaju obowiązku nie ma, nie jest prawidłowe. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela również pogląd zawarty w wyroku z dnia 2 grudnia 1994 r. /III SA 355/94/, że jeżeli dochody z jakiegokolwiek źródła były wolne od podatku, czy też podatkowi nie podlegały, to przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się zarówno przychodów z tego źródła, jak i kosztów uzyskania przychodu, niezależnie od rodzaju tych kosztów, tj. zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich. Mając na względzie, że cytowany wyrok znajduje się w aktach niniejszej sprawy, powtarzanie całej argumentacji nie wydaje się konieczne.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
