Wyrok NSA z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. V SA 717/97
oddala skargę w przedmiocie zezwolenia na pobyt stały.
UZASADNIENIE
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rozpoznając sprawę ze skargi skarżącego po raz pierwszy Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 1996 r. V SA 1757/95 stwierdził, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, zgodnie z wymogami art. 107 par. 3 Kpa, co skutkowało uchylenie zaskarżonej decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 1996 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody W. W wyniku skargi skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 listopada 1996 r. V SA 857/96 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że zaskarżona decyzja narusza przepisy o postępowaniu dowodowym /art. 75-86 Kpa/ oraz przepis art. 107 par. 3 Kpa, ponieważ w uzasadnieniu decyzji nie poczyniono ustaleń na podstawie dowodów zebranych i przeprowadzonych zgodnie z wymogami Kodeksu postępowania administracyjnego, ale na podstawie pism i notatek służbowych. Wskazano, że organ administracji państwowej winien przeprowadzić dowód z zeznań świadków, bo notatki służbowe nie zastąpią zeznań samego świadka. Sąd wskazał, że decyzja wydawana przez organ na podstawie art. 13 ustawy z dnia 29 marca 1963 r. o cudzoziemcach pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, co jednak nie zwalnia organu od zaniechania poczynienia prawidłowych ustaleń.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
