Wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1993 r., sygn. I SA 1497/92
Zarządca nieruchomości ma interes prawny w tym, aby w postępowaniu komunalizacyjnym, prowadzonym w trybie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./, działać w obronie zachowania posiadanych uprawnień, i w świetle art. 28 Kpa przysługują mu prawa strony.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę Burmistrza Miasta i Gminy N. W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 30 maja 1992 r. w przedmiocie odmowy przekazania własności gruntu.
UZASADNIENIE
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia 30 maja 1992 r. nr KKU-781/92/AW, wydaną na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych /Dz.U. nr 32 poz. 191 ze zm./, uchyliła decyzję Wojewody (...) z dnia 10 marca 1992 r., przekazującą na rzecz Miasta i Gminy N.W. własność gruntu oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr 386, położonego w obrębie ewidencyjnym B., o powierzchni 30 ha 16 arów, i odmówiła Miastu i Gminie N. W. przekazania własności tego gruntu. W uzasadnieniu decyzji Komisji podano, że organ I instancji, przekazując powyższą nieruchomość na własność Miastu i Gminie N. W., uznał, iż jest ona niezbędna do realizacji zadań gminy. Odwołanie od decyzji Wojewody złożyła Centrala Produktów Naftowych - Okręgowa Dyrekcja w Sz., podnosząc, że decyzja ta narusza prawo. Zdaniem Komisji, decyzja o przekazaniu gminie mienia państwowego w trybie art. 5 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy została pozostawiona uznaniu Wojewody, który musi uwzględniać stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji, a więc zarówno ograniczenia przewidziane w art. 5 ust. 4 powyższej ustawy, jak i ograniczenia wynikające z całego systemu prawa. Sporna nieruchomość jest w użytkowaniu Centrali Produktów Naftowych, która prowadzi na niej bazę paliw. W aktach sprawy brak jest decyzji o przekazaniu tej nieruchomości w zarząd lub użytkowanie, co zapewne wyniknęło z tego, że baza paliw, usytuowana na terenach leśnych, pełniła funkcje strategiczne. W sensie prawnym nieruchomość jest mieniem przedsiębiorstwa państwowego /art. 46 ustawy z dnia 5 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych - Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80/ i podlega ochronie prawnej stosownie do treści art. 48 tej ustawy. Wobec tego do czasu zakończenia działalności przez CPN wyposażenie majątkowe tej Centrali nie może stać się majątkiem innych podmiotów. Z tego względu wniosek Burmistrza Miasta i Gminy N. W. nie mógł być uwzględniony. Niezależnie od tego - zdaniem Komisji - na przeszkodzie komunalizacji stoi okoliczność, że z dniem 5 grudnia 1990 r. Centrala Produktów Naftowych stała się - jako państwowa osoba prawna - z mocy prawa użytkownikiem wieczystym działki i właścicielem wzniesionych na niej obiektów /art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości - Dz.U. nr 79 poz. 464/. W tej sytuacji przekazanie gminie prawa własności tej nieruchomości nie ma racjonalnego uzasadnienia. Wnioskodawca niczym nie wykazał przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 5 ust. 4 cytowanej wyżej ustawy z dnia 10 maja 1990 r., Wojewoda zaś nie może dysponować mieniem będącym własnością innego niż Skarb Państwa podmiotu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
