Przekroczenie rocznego limitu podstawy wymiaru składek oraz progu podatku PIT - rozliczenie wynagrodzeń, podatku i składek

Jednym z podstawowych obowiązków płatników jest prawidłowe obliczanie i odprowadzanie składek ZUS i podatku dochodowego. Płatnik powinien m.in. zadbać o to, aby prawidłowo ustalić moment przekroczenia rocznego limitu podstawy wymiaru składek ZUS oraz progu skali podatkowej. Przekroczenie tych limitów zmienia bowiem rozliczenia wynagrodzeń pracownika oraz obciążenia podatkowo-składkowe. Co istotne, bieżąca weryfikacja podstaw zusowskich i podatkowych pozwala na uniknięcie korekt list płac oraz deklaracji rozliczeniowych i podatkowych. Kwoty wspomnianego limitu i progu podatkowego obowiązują w danym roku kalendarzowym, a ich przekroczenie następuje zazwyczaj w ostatnich miesiącach roku. W publikacji przedstawiamy, w jaki sposób prawidłowo wyliczać wynagrodzenia, składki oraz podatek w przypadku ich przekroczenia.

Jak ustalać limit ograniczający podstawę wymiaru składki emerytalnej i rentowej

Pracodawca jako płatnik składek jest obowiązany według zasad wynikających z przepisów ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa) obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (a także na pozostałe fundusze) stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy. Wyjątkiem jest wynagrodzenie chorobowe płacone przez pracodawcę na podstawie art. 92 Kodeksu pracy, które należy do przychodów ze stosunku pracy, ale nie podlega składkom na ubezpieczenia społeczne, a jedynie składce zdrowotnej. Z kolei składkę zdrowotną nalicza się od podstawy wymiaru ustalonej na ubezpieczenia społeczne, pomniejszonej o składki emerytalne, rentowe i chorobowe w części finansowanej przez pracownika (łącznie 13,71%).