Inwestycje w obcych środkach trwałych - rozliczenia podatkowe

Inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości (art. 4a pkt 1 updop i art. 5a pkt 1 updof). Środki trwałe w budowie to zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego (art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy o rachunkowości).

Przypomnijmy, że ulepszenie środka trwałego polega na rozbudowie, przebudowie, modernizacji lub rekonstrukcji (patrz Słowniczek), powodującej, że wartość użytkowa tego środka po zakończeniu ulepszenia przewyższa posiadaną przy przyjęciu do używania wartość użytkową, mierzoną okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonego środka trwałego, kosztami jego eksploatacji lub innymi miarami. Z kolei obcym środkiem trwałym są aktywa, które nie stanowią własności podatnika i w momencie przekazania do używania są kompletne oraz zdatne do używania.

UWAGA!

Nakłady dokonywane przez podatnika stanowią inwestycje w obcym środku trwałym, tylko jeżeli prowadzą do ulepszenia obcego środka trwałego.

Podstawowym problemem przedsiębiorców jest rozróżnienie, czy poniesione wydatki to wydatki na ulepszenie, czy tylko remont środka trwałego. Od tego rozróżnienia zależy sposób traktowania wydatku dla celów podatkowych. Przedsiębiorcy muszą pamiętać, że wydatki innego rodzaju niż wydatki na rozbudowę, przebudowę, modernizację lub rekonstrukcję, których efektem jest odtworzenie pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego, należy klasyfikować jako remont. Remont nie stanowi inwestycji w obcym środku trwałym. Inwestycją w obcym środku trwałym nie jest również np. wybudowanie nowego obiektu na dzierżawionym gruncie. Takie stanowisko potwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z 6 lutego 2013 r. (sygn. IBPBI/2/423-1398/12/PH).