Opodatkowanie w Polsce dochodów obcokrajowców

Obcokrajowcy świadczący usługi dla polskich firm za granicą na podstawie np. umowy zlecenia lub o dzieło najczęściej nie mają miejsca zamieszkania w Polsce lub nigdy nie byli w Polsce. Jedyne, co łączy realizację umowy przez te osoby z Polską, jest to, że tu znajduje się siedziba zleceniodawcy oraz z Polski jest wydawana dyspozycja wypłaty wynagrodzenia. Niekiedy efekty pracy obcokrajowca służą osiąganiu przychodów bezpośrednio w Polsce (np. w wyniku sprzedaży dzieła stworzonego przez tę osobę klientom firmy w Polsce). Organy podatkowe uważają, że to wystarczy, aby wypłata dokonana przez polską spółkę nierezydentowi była opodatkowana w Polsce. Za dochody uzyskane na terytorium Polski uznają więc dochody pochodzące od polskiego płatnika, wypłacone osobie, która np. umowę zlecenia wykonuje za granicą. Zdaniem organu, wykonywanie czynności wyłącznie na terytorium innego kraju niż Polska nie przesądza o tym, że nie są to dochody osiągane na terytorium Polski.

Nieprawidłowa interpretacja przepisów przez fiskusa

Dla sporów o zakres opodatkowania nierezydentów kluczowy jest wyrok NSA z 23 kwietnia 2010 r. (II FSK 2144/08, POP 2010/6/563-564). To orzeczenie jest konsekwentnie powoływane przez podatników, którzy próbują przekonać fiskusa, że błędnie stosuje przepisy podatkowe. Wyrok dotyczył sporu, w którym konieczność zapłaty podatku organy podatkowe wywiodły z płatności wykonanej przez polską spółkę z o.o. na rzecz obywatela Puerto Rico. Było to wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy pośrednictwa w dostawie towarów na terenie tego kraju. Na podstawie umowy pośrednik zobowiązał się do: