Postanowienie NSA z dnia 23 października 2026 r., sygn. I OW 153/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędziowie: Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 23 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza Miasta i Gminy P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta i Gminy P. a Prezydentem Miasta Z. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J.S. w sprawie przyznania zasiłku celowego oraz o skierowanie do schroniska postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Z. jako organ właściwy w sprawie.
Uzasadnienie
Pismem z 6 sierpnia 2026 r. Kierownik Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy P. (dalej: wnioskodawca) złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Z. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku J.S. (dalej: zainteresowany) w sprawie przyznania zasiłku celowego oraz o skierowanie do schroniska.
W uzasadnieniu wskazano, że zainteresowany wnioskiem z 8 czerwca 2026 r. zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. (dalej: MOPS w Z.) o skierowanie do Schroniska Caritas – Ośrodka Aktywizującego dla Bezdomnych Mężczyzn im. [...] w Z. i przyznanie zasiłku celowego na zakup leków oraz z 17 lipca 2026 r. o przyznanie pomocy w formie zasiłku celowego na zakup leków. W ramach przeprowadzonego postępowania przez MOPS w Z. ustalono, że zainteresowany z własnej woli przebywa na terenie Z., nie chce wrócić na teren gminy P. do miejscowości Ż., gdzie posiada meldunek stały oraz jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego, albowiem obawia się, że powróciłby do środowiska osób uzależnionych i do nałogu. Zdaniem wnioskodawcy z akt sprawy oraz ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego bezsprzecznie wynika, że zainteresowany nie może zostać uznany za osobę bezdomną, albowiem posiada stały meldunek a lokal, w którym jest zameldowany nadaje się do zamieszkania, a jedynie z własnej woli i według własnego wyboru przebywa na terenie Z., odmawiając powrotu i zamieszkania w należącym do niego lokalu w Ż. Wobec powyższego do rozpoznania przedmiotowej sprawy winien mieć zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym właściwość miejscowa gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, czyli w realiach niniejszej sprawy jest to MOPS w Z., albowiem na terenie Z. znajduje się miejsce zamieszkania zainteresowanego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
