Wyrok NSA z dnia 22 września 2026 r., sygn. I FSK 2004/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA del. Maja Chodacka, Protokolant referent Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1061/22 w sprawie ze skargi R.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 lutego 2022 r., nr 1401-IOV-3.4103.56.2021.ADM w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 21 lutego 2022 r., nr 1401-IOV-3.4103.56.2021.ADM oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek z dnia 11 marca 2021 r., nr 1437-SPV.4103.68.2020.10.KD;1437-SPV2.4103.10.2020, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz R.B. kwotę 7.664 (słownie: siedem tysięcy sześćset sześćdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania za obie instancje.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 27 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1061/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd pierwszej instancji) oddalił skargę R.B. (dalej: Podatnik, Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: DIAS, Organ drugiej instancji) z 21 lutego 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2017 r.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Targówek (dalej: NUS, Organ pierwszej instancji) po przeprowadzeniu kontroli podatkowej określił Skarżącemu prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą F. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za I kwartał 2017 r. w wysokości 11 475 zł, za III kwartał 2017 r. w wysokości 6 692 zł, za IV kwartał 2017 r. w wysokości 7 077 zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za II kwartał 2017 r. w wysokości 2 447 zł. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący nie złożył deklaracji podatkowych VAT-7K za okres objęty postępowaniem podatkowym. Organ pierwszej instancji ustalił, że w 2017 r. Skarżący wystawiał faktury sprzedaży na rzecz F. S.A., F1. spółka z ograniczoną wolnością S.K.A., I. spółka z ograniczoną wolnością sp. k., P. sp. j., C. spółka z ograniczoną wolnością sp. k. tytułem usług zarządzania projektem, usług budowlanych związanych z wykonywaniem robót elektrycznych, robót ziemnych, prac poinstalacyjnych. Zakwestionował rzeczywistość transakcji, według faktur VAT "odwrotne obciążenie", wystawionych przez Skarżącego na rzecz I., P. oraz C. Stwierdził przy tym, że działalność gospodarcza w zakresie usług budowlanych, do których R.B. zastosował "odwrotne obciążenie", nie była prowadzona, a w jej ramach nie została wykonana żadna czynność związana ze sprzedażą, która została udokumentowana wystawionymi fakturami. Wobec powyższego uznał, że wszystkie faktury wystawione przez Skarżącego na rzecz I., P. oraz C. są "pustymi fakturami", gdyż usługi budowlane wyszczególnione na tych fakturach nie zostały zrealizowane przez Skarżącego - ani we własnym zakresie, ani przy udziale podwykonawców.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
