Postanowienie NSA z dnia 29 września 2026 r., sygn. I FSK 928/26
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Gl 511/25 w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 31 stycznia 2025 r., nr 2401-IOV1.4103.84.2024.BA UNP: 2401-25-0000933 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2019 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną. Sylwester Marciniak Sędzia NSA
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 lutego 2026 r., I SA/Gl 511/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. N. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) z dnia 31 stycznia 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2019 r.
W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że w toku dwóch kontroli celno-skarbowych dotyczących rozliczeń skarżącej w VAT za 2019 r. skarżąca udzieliła pełnomocnictwa szczególnego PPS-1 radcy prawnemu K. G. w zakresie "Kontroli w zakresie podatku od towarów i usług" za okresy objęte kontrolami. W związku z niezłożeniem korekt deklaracji podatkowych za objęte kontrolami okresy organ podatkowy przekształcił kontrolę celno-skarbową w postępowanie podatkowe, które zostało zakończone wydaniem w dniu 24 maja 2024 r. decyzji wymiarowej, która została doręczona ustanowionemu przez skarżącą pełnomocnikowi. Skarżąca, działając w imieniu własnym, złożyła wniosek o uzupełnienie decyzji co do rozstrzygnięcia. Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji zostało doręczone pełnomocnikowi, natomiast utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącej. Skarżąca nie wniosła skargi na to postanowienie. Równocześnie skarżąca, działając w imieniu własnym, wniosła odwołanie od decyzji z dnia 24 maja 2024 r. Utrzymująca w mocy tę decyzję decyzja organu odwoławczego z dnia 31 stycznia 2025 r. została doręczona skarżącej w dniu 20 lutego 2025 r. Skarżąca wniosła na tę decyzję skargę. W odpowiedzi na zobowiązanie sądu do wyjaśnienia, czy skarżąca w dacie wyekspediowania i doręczenia zaskarżonej decyzji była reprezentowana przez radcę prawnego, organ odwoławczy przedstawił tok czynności w sprawie, wskazując, że organ pierwszej instancji przesłał decyzję pełnomocnikowi, zgodnie z wolą skarżącej wyrażoną w pełnomocnictwach PPS-1, natomiast organ odwoławczy, w związku z tym, że odwołanie zostało wniesione i podpisane osobiście przez skarżącą, nie mając wątpliwości, że skarżąca nie działała przez pełnomocnika i wykonywała swoje prawa procesowe osobiście, był uprawniony i zobowiązany do prowadzenia postępowania odwoławczego bezpośrednio ze skarżącą. Organ podkreślił, że skarżąca nie posiadała pełnomocników ogólnych, a do postępowania odwoławczego nie przedłożyła pełnomocnictwa szczególnego PPS-1. Zdaniem organu samo wniesienie i podpisanie odwołania osobiście przez skarżącą stanowiło jednoznaczny przejaw woli działania bez pośrednictwa pełnomocnika, co wykluczało obowiązek wzywania skarżącej do wyjaśnienia zakresu umocowania pełnomocnika.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
