Interpretacja indywidualna z dnia 26 października 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.608.2026.1.MT

Interpretacja indywidualna

- stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest:

• nieprawidłowe - w zakresie Pana pierwszego pytania;
• prawidłowe - w zakresie Pana drugiego pytania.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada obywatelstwo polskie oraz miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych (posiada polską rezydencję podatkową), zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o PIT.

Wnioskodawca, w ramach zarządzania prywatnym majątkiem, dokonuje inwestycji na rynku kapitałowym. Przedmiotem tych inwestycji jest nabywanie na rynku wtórnym dłużnych papierów wartościowych - konkretnie obligacji korporacyjnych. Są to obligacje o charakterze kuponowym, co oznacza, że z ich posiadaniem wiąże się prawo do otrzymywania okresowych świadczeń (odsetek/ kuponów) wypłacanych przez emitenta w trakcie okresu ważności obligacji.

Nabycie obligacji przez Wnioskodawcę następuje na rynku wtórnym od podmiotów trzecich. Cena, jaką Wnioskodawca płaci za nabywane obligacje (cena zakupu/nabycia), została określona jako kwota X. Kwota ta stanowi faktycznie poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek na pozyskanie tego kapitału.

Inwestycja kończy się w momencie nadejścia umownego terminu zapadalności (terminu wykupu) obligacji. W tej dacie emitent obligacji dokonuje ich obligatoryjnego wykupu w celu umorzenia.

Wykup ten następuje po cenie nominalnej/cenie wykupu, która została określona jako kwota Z. W analizowanym przypadku zachodzi sytuacja, w której cena wykupu (kwota Z) jest niższa niż cena, za którą Wnioskodawca pierwotnie nabył obligacje na rynku wtórnym (kwota X). Sytuacja taka może wynikać z warunków rynkowych, w tym nabycia obligacji na rynku wtórnym z tzw. premią.

W związku z wykupem obligacji Wnioskodawca jest zobowiązany do skalkulowania dochodu (bądź straty) zgodnie z regułami wynikającymi z ustawy o PIT. Zgodnie z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT, dochodem z odkupu lub wykupu obligacji przez emitenta jest różnica pomiędzy:

• kwotą uzyskaną z wykupu (kwota Z) powiększoną o świadczenia z ostatniego okresu odsetkowego przed wykupem, a
• wydatkami poniesionymi na nabycie tych obligacji na rynku wtórnym (kwota X).

W przypadku Wnioskodawcy, z uwagi na relację cenową (Z<X), gdzie kwota wydatków na nabycie przewyższa sumę przychodów z wykupu i ostatniego kuponu, wynik tej kalkulacji matematycznej jest ujemny.

Wymiar ekonomiczny tej operacji jest jednoznaczny - Wnioskodawca w ujęciu globalnym poniósł realną stratę finansową na opisanej inwestycji (całkowity koszt zaangażowanego kapitału był wyższy niż sumaryczny zwrot uzyskany od emitenta).

Pytania

1. Czy ujemna różnica obliczona zgodnie z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT, będąca wynikiem wykupu obligacji kuponowych przez emitenta po cenie niższej niż uiszczona przez Wnioskodawcę cena nabycia na rynku wtórnym, podlega rozpoznaniu podatkowemu jako strata w ramach art. 30b ustawy o PIT z możliwością wykazania w zeznaniu PIT-38 i odliczenia od dochodów z tego samego źródła w bieżącym roku lub w kolejnych latach?
2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, czy w świetle art. 30a ust. 1 pkt 2a w zw. z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT ujemna różnica stanowiąca wynik kalkulacji określonej w art. 24 ust. 24 oznacza brak dochodu podlegającego opodatkowaniu, a w konsekwencji Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku z tego tytułu i nie ciążą na nim żadne obowiązki deklaracyjne, ani płatnicze w związku z przedmiotowym wykupem?

Pana stanowisko w sprawie pierwszego pytania

Zdaniem Wnioskodawcy, ujemna różnica obliczona zgodnie z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT, będąca wynikiem wykupu obligacji kuponowych przez emitenta po cenie niższej niż cena nabycia na rynku wtórnym, podlega rozpoznaniu na potrzeby rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako strata w ramach art. 30b ustawy o PIT z możliwością wykazania w zeznaniu PIT-38 i odliczenia od dochodów z tego samego źródła w kolejnych latach.

Pana stanowisko w sprawie drugiego pytania

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy wynik kalkulacji określonej w art. 24 ust. 24 ustawy o PIT jest ujemny, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje „dochód z wykupu przez emitenta obligacji” w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2a ustawy o PIT, a tym samym nie powstaje zobowiązanie podatkowe z tego tytułu. Skoro art. 30a ust. 1 pkt 2a przewiduje opodatkowanie wyłącznie dochodu, a dochód zdefiniowany w art. 24 ust. 24 stanowi w opisanym stanie faktycznym wartość ujemną, przepis ten nie znajdzie zastosowania - brak podstawy opodatkowania wyłącza zarówno obowiązek podatkowy, jak i jakiekolwiek obowiązki deklaracyjne czy płatnicze związane z przedmiotowym wykupem.

Uzasadnienie Pana stanowisk

Art. 30a ust. 1 pkt 2a w zw. z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT regulują wyłącznie sytuację osiągnięcia dochodu - brak określenia skutków wyniku ujemnego.

Artykuł 30a ust. 1 pkt 2a ustawy o PIT przewiduje opodatkowanie „dochodu z wykupu przez emitenta obligacji, od których są należne świadczenia okresowe”.

Sposób obliczenia tego dochodu określa art. 24 ust. 24 jako:

różnicę między kwotą uzyskaną z wykupu obligacji wraz ze świadczeniami uzyskanymi za ostatni okres przed wykupem tych obligacji a wydatkami poniesionymi na objęcie lub nabycie tych obligacji na rynku pierwotnym lub wtórnym przez podatnika.

Oba przepisy odczytywane łącznie regulują wyłącznie przypadek, w którym kalkulacja ta daje wynik dodatni - tj. podatnik osiąga dochód, który staje się podstawą opodatkowania według stawki 19%.

Przepisy te milczą jednak w odniesieniu do sytuacji, w której wynik tej kalkulacji jest ujemny. Nie zawierają żadnej normy, która określałaby skutki podatkowe nadwyżki kosztów nabycia nad kwotą uzyskaną z wykupu, w szczególności nie zawierają przepisu wyłączającego możliwość rozpoznania straty. W konsekwencji reżim z art. 30a ust. 1 pkt 2a w zw. z art. 24 ust. 24 wyczerpuje się w momencie, gdy wynik kalkulacji jest nieujemny. Dla wyniku ujemnego powstaje luka, której wypełnienie wymaga odwołania się do innych przepisów ustawy o PIT.

Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT bezwarunkowo kreuje koszt uzyskania przychodu w momencie wykupu obligacji przez emitenta.

W aktualnym brzmieniu art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT stanowi, że wydatki na nabycie papierów wartościowych nie są kosztem uzyskania przychodów, lecz:

wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, z wykupu przez emitenta obligacji, a także z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.

Przepis ten formułuje normę bezwarunkową: wydatki na nabycie obligacji stają się kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich wykupu przez emitenta - niezależnie od tego, czy wynik transakcji jest dodatni, czy ujemny. Ustawodawca nie uzależnił aktywacji tego kosztu od osiągnięcia przez podatnika dochodu. Warunkiem jest wyłącznie zaistnienie zdarzenia w postaci wykupu przez emitenta.

Oznacza to, że w momencie wykupu po stronie Wnioskodawcy bezsprzecznie powstaje koszt podatkowy równy cenie nabycia obligacji, nawet jeżeli przychód uzyskany z wykupu jest od tego kosztu niższy.

Kwestia podatkowego rozpoznania straty z wykupu obligacji przez emitenta była już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z 25 czerwca 2024 r. (sygn. II FSK 1257/21) NSA zajął stanowisko, że wykup papierów wartościowych przez emitenta może być traktowany jako odpłatne zbycie papierów wartościowych, a wydatki na ich nabycie - stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT - stanowią koszt uzyskania przychodu z tego tytułu.

W konsekwencji NSA uznał, że strata poniesiona przez podatnika w wyniku wykupu obligacji przez emitenta po cenie niższej niż cena nabycia podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-38 jako strata z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych w rozumieniu art. 30b ust. 2 ustawy o PIT.

Wyrok ten spowodował zmianę dotychczasowego stanowiska organu podatkowego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z 18 kwietnia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.466.2020.9.EC) wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przyjął, że:

wykup obligacji stanowi odpłatne zbycie papierów wartościowych w rozumieniu art. 30b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym strata realizowana w wyniku wykupu dłużnych papierów wartościowych podlega wykazaniu w zeznaniu rocznym PIT-38 (...), co w konsekwencji upoważnia do złożenia korekty tego zeznania i wykazania w nim przychodu z tytułu wykupu obligacji jako przychodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w wysokości ceny wykupu obligacji oraz do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu z tego tytułu w wysokości ceny nabycia obligacji.

Wnioskodawca jest świadomy, że wskazany wyrok NSA oraz zmieniona w jego następstwie interpretacja indywidualna odnoszą się do stanu prawnego obowiązującego przed 1 stycznia 2024 r., kiedy to wykup obligacji przez emitenta regulowany był wyłącznie poprzez definicję dyskonta z art. 5a pkt 12 ustawy o PIT w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 2 tej ustawy, bez odrębnego przepisu odpowiadającego obecnemu art. 30a ust. 1 pkt 2a.

Niemniej jednak stanowisko wyrażone przez NSA oraz Dyrektora KIS zachowuje pełną aktualność w zakresie dwóch tez, które niezależnie od nowelizacji pozostają wiążące:

• art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT kreuje po stronie podatnika koszt podatkowy w momencie wykupu przez emitenta i koszt ten nie może pozostać podatkowo nierozpoznany - co NSA uznał za oczywistą konsekwencję brzmienia przepisu;
• gdy wynik transakcji jest ujemny, właściwym reżimem dla jej rozliczenia jest art. 30b ustawy o PIT, a wykup przez emitenta należy dla celów podatkowych traktować jako zdarzenie o skutkach tożsamych z odpłatnym zbyciem.

Nowelizacja z 2024 r. inaczej ukształtowała reżim opodatkowania dochodu z wykupu obligacji kuponowych przez emitenta, lecz co kluczowe nie dostarczyła żadnego przepisu, który wprost wyłączałby możliwość rozpoznania straty z tego tytułu, ani nie uchyliła aktualności ww. tez. Luka legislacyjna, którą NSA wypełnił właściwą wykładnią, istnieje zatem nadal, tyle że na gruncie znowelizowanych przepisów i wymaga analogicznego rozwiązania.

Spójność systemowa nakazuje wypełnienie luki poprzez zastosowanie art. 30b - art. 30a jest przepisem zakresowo węższym, który nie wyczerpuje wszystkich skutków wykupu.

Połączenie ww. wniosków prowadzi do następującej konkluzji.

Po stronie Wnioskodawcy, z chwilą wykupu obligacji przez emitenta, bezsprzecznie powstaje koszt podatkowy na mocy art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT. Jednocześnie art. 30a ust. 1 pkt 2a w zw. z art. 24 ust. 24 - jako przepis regulujący wyłącznie sytuację dochodu - nie zapewnia żadnej procedury ani podstawy prawnej dla zadeklarowania tego kosztu jako straty i jej rozliczenia z przyszłymi dochodami z tego samego źródła. Powstaje zatem luka: koszt istnieje z mocy prawa, lecz nie ma dla niego miejsca w reżimie z art. 30a.

Wypełnienia tej luki należy poszukiwać w art. 30b ustawy o PIT, który stanowi generalną klauzulę rozliczeniową dla przychodów i kosztów z papierów wartościowych. Artykuł 23 ust. 1 pkt 38 wymienia „wykup przez emitenta obligacji” w jednym szeregu z „odpłatnym zbyciem papierów wartościowych”, co wskazuje, że ustawodawca traktuje oba zdarzenia jako ekwiwalentne dla celów mechanizmu kosztowego.

Za powyższym rozwiązaniem przemawia również wykładnia funkcjonalna oraz celowościowa pojęcia „odpłatnego zbycia”, którym posługuje się art. 30b ustawy o PIT. Należy zauważyć, że ustawodawca w słowniczku ustawowym (art. 5a ustawy o PIT) nie sformułował definicji legalnej zwrotu „odpłatne zbycie” w sposób, który explicite wykluczałby z tego zakresu operację wykupu papierów wartościowych. Skoro w wyniku wykupu obligacji przez emitenta prawa majątkowe inkorporowane w tych instrumentach wygasają w zamian za ekwiwalentne świadczenie pieniężne (cenę wykupu/ nominalną) przekazywane podatnikowi, to pod kątem ekonomicznym i gospodarczym dochodzi do transakcji tożsamej w skutkach z odpłatnym zbyciem praw majątkowych na rzecz emitenta. Skutkiem tego zdarzenia jest definitywne wyzbycie się praw z obligacji i realizacja wyniku inwestycyjnego. Odmowa kwalifikacji ujemnego wyniku z wykupu obligacji w ramach art. 30b ustawy o PIT stanowiłaby zatem przejaw rygorystycznego, wyłącznie literalnego formalizmu, który stoi w sprzeczności z ekonomicznym sensem instytucji kosztu uzyskania przychodu oraz celami unormowań regulujących opodatkowanie rynku kapitałowego.

Skoro koszt nabycia obligacji jest potrącalny przy wykupie przez emitenta na tych samych zasadach co przy odpłatnym zbyciu, to konsekwentnie w przypadku nadwyżki kosztu nad przychodem strata powinna podlegać rozliczeniu na tych samych zasadach, tj. w zeznaniu PIT-38, z możliwością odliczenia od dochodów z tego samego źródła w kolejnych pięciu latach podatkowych zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o PIT.

Taki właśnie wniosek wyciągnął NSA i zaakceptował Dyrektor KIS w przywołanej interpretacji indywidualnej stwierdzając wprost, że wykup przez emitenta należy dla tych celów traktować jako odpłatne zbycie papierów wartościowych w rozumieniu art. 30b.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) wyodrębnia jako jedno ze źródeł przychodów „kapitały pieniężne” (art. 10 ust. 1 pkt 7).

Zasady opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych są niejednorodne. Ustawodawca przewidział dla tego rodzaju przychodów:

1. 1) tryb opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym, pobieranym przez płatnika - uregulowany w art. 30a ustawy, oraz
2. 2) tryb samoopodatkowania podatników, według stawki 19%, uregulowany w art. 30b ustawy.

To, który ze wskazanych trybów ma zastosowanie w konkretnym przypadku uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych, zależy od tytułu, z jakiego podatnik uzyskuje ten przychód.

Do przychodów z kapitałów pieniężnych ustawodawca zalicza m.in. wykup przez emitenta obligacji, od których są należne świadczenia okresowe (art. 17 ust. 1 pkt 3a ustawy).

Jednocześnie poddaje tę kategorię przychodów opodatkowaniu w trybie art. 30a ustawy. Wynika to jednoznacznie z art. 30a ust. 1 pkt 2a ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a:

(….)

2a) od dochodu z wykupu przez emitenta obligacji, od których są należne świadczenia okresowe.

Ustawa wskazuje również, w jaki sposób należy ustalić dochód z art. 30a ust. 1 pkt 2a. Stosownie do art. 24 ust. 24 ustawy:

Dochodem z wykupu przez emitenta obligacji, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2a, jest różnica między kwotą uzyskaną z wykupu obligacji wraz ze świadczeniami uzyskanymi za ostatni okres przed wykupem tych obligacji a wydatkami poniesionymi na objęcie lub nabycie tych obligacji na rynku pierwotnym lub wtórnym przez podatnika albo spadkodawcę, przy czym nie stanowią wydatków na objęcie lub nabycie obligacji kwoty odsetek zapłaconych przez podatnika lub jego spadkodawcę przy ich objęciu lub nabyciu, w części w jakiej odsetki te nie podlegają opodatkowaniu lub są zwolnione z podatku.

A zatem, aby ustalić dochód należy uwzględnić:

• kwotę uzyskaną z wykupu obligacji wraz ze świadczeniami uzyskanymi za ostatni okres przed wykupem tych obligacji, oraz
• wydatki, które podatnik albo jego spadkodawca (w przypadku odziedziczonych obligacji) poniósł na objęcie lub nabycie obligacji na rynku pierwotnym lub wtórnym.

W opisanej przez Pana sytuacji:

• nabył Pan obligacje odsetkowe;
• nabył Pan te obligacje na rynku wtórnym - poniósł Pan wydatki na ich nabycie;
• uzyskuje Pan przychody z wykupu obligacji przez emitenta.

Jest to więc sytuacja, w której uzyskuje Pan przychody, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 3a, które podlegają opodatkowaniu w trybie przewidzianym w art. 30a ust. 1 pkt 2a ustawy.

Skoro jednak - jak wskazał Pan w opisie sprawy - przychód uzyskany z wykupu obligacji może być niższy niż Pana wydatki na nabycie tych obligacji, to w takim przypadku nie uzyska Pan dochodu, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2a w zw. z art. 24 ust. 24 ustawy. Nie będzie zatem podstawy do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

Stosownie do art. 45 ust. 3c ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wykazać kwoty dochodów (przychodów) określonych w art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a, 4 lub 5, od których podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w ust. 1 lub 1a.

W Pana przypadku, jeśli nie uzyskuje Pan dochodu, od którego płatnik pobrałby podatek - nie ma Pan także obowiązku składać zeznania podatkowego dotyczącego dochodów z obligacji.

Pana stanowisko w zakresie drugiego pytania jest więc prawidłowe.

Nie można natomiast zgodzić się z Pana stanowiskiem w sprawie pierwszego pytania. Opisana sytuacja nie mieści się w zakresie zastosowania art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Od dochodów uzyskanych:

1. 1) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
2. 2) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
3. 3) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
4. 4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny,
5. 5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych

- podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Wykup obligacji przez emitenta nie jest żadnym z tytułów uzyskiwania przychodów, które ustawodawca wymienił w cytowanym przepisie. Jednocześnie - jak wyjaśnia ta interpretacja - ustawa przewiduje szczegółowe regulacje dotyczące tego rodzaju przychodów w art. 30a.

Tym samym wykładnia językowa omawianych przepisów nie pozostawia wątpliwości co do podatkowej klasyfikacji Pana sytuacji.

Także wykładnia systemowa art. 30a i art. 30b ustawy pokazuje, że ustawodawca wyraźnie rozgraniczył te dwa tryby opodatkowania przychodów (dochodów) z kapitałów pieniężnych. Co więcej, uregulował w odrębny sposób - dla potrzeb każdego z tych trybów - kwestię uwzględniania dla potrzeb rozliczeń podatkowych wydatków dotyczących nabywania poszczególnych rodzajów papierów wartościowych. Nie ma podstaw, aby zakładać, że w aktualnym stanie prawnym istnieje luka legislacyjna w tym zakresie bądź że intencją ustawodawcy było uregulowanie zakresów każdego z tych trybów opodatkowania w sposób inny niż wynika to z treści przepisów.

Powołane przez Pana rozstrzygnięcia dotyczą indywidualnej sprawy odrębnego podmiotu i nie mają wiążącego charakteru w sprawach innych osób. Co więcej - jak sam Pan wskazał - zostały wydane na gruncie odrębnego stanu prawnego. Fakt ich wydania nie jest zatem elementem, który mógłby decydować o uznaniu Pana stanowiska za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. 1) z zastosowaniem art. 119a;
  2. 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
  3. 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

  Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treści dostępne dla abonentów IFK Platformy Księgowych i Kadrowych

Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

• Codzienne aktualności prawne
• Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
• Bogatą bibliotekę materiałów wideo
• Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty

Zamów teraz Masz już konto? Zaloguj się