Wyrok NSA z dnia 3 września 2026 r., sygn. I OSK 306/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie Sędzia Marian Wolanin (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu 3 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1207/24 w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewody Małopolskiego z 4 lipca 2024 r., znak WS.VI.7534.1.7.2024.BK w przedmiocie umorzenia postępowania o przyznanie odszkodowania 1) oddala skargę kasacyjną; 2) odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 października 2024 r., II SA/Kr 1207/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D. P. (dalej: skarżąca, skarżąca kasacyjnie) na decyzję Wojewody Małopolskiego (dalej: organ odwoławczy) z 4 lipca 2024 r., znak WS.VI.7534.1.7.2024.BK (dalej: zaskarżona decyzja), w przedmiocie umorzenia postępowania o przyznanie odszkodowania.
W skardze kasacyjnej od przywołanego wyroku pełnomocnik skarżącej zaskarżył to orzeczenie w całości zarzucając naruszenie art. 902 KPC w zw. z art. 887 § 1 KPC w zw. z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji: (1) mylne przyjęcie, że wniosek o ustalenie i wypłatę odszkodowania za działki nr [...], [...], [...], [...] oraz [...] został złożony przez podmiot nieposiadający ku temu uprawnienia, podczas gdy wniosek ten został złożony przez skarżącą w imieniu M. K. (byłego właściciela ww. działek, z których został on wywłaszczony), a skarżąca złożyła ww. wniosek w związku z dokonanym zajęciem komorniczym, legitymując się uprawnieniem wynikającym z art. 902 KPC w zw. z art. 887 § 1 KPC, tj. jako wierzyciel z mocy samego zajęcia wykonywała wszelkie prawa i roszczenia dłużnika (M. K.), w tym prawo do żądania wypłaty odszkodowania, co uzasadnia uprawnienie skarżącej do żądania ustalenia i wypłaty odszkodowania, a w konsekwencji czyni bezprawnym umorzenie postępowania w niniejszej sprawie; (2) mylne przyjęcie, że skarżąca nie była uprawniona do wszczęcia w imieniu M. K. postępowania w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za ww. działki, podczas gdy komornik sądowy D. D. zaświadczeniem o zajęciu wierzytelności z dnia 10 listopada 2023 r. poświadczył, że skarżącej przysługuje uprawnienie do wykonywania wszelkich praw i roszczeń dłużnika (M. K.) w myśl ww. przepisów; (3) mylne przyjęcie, że ww. przepisy ograniczają swój zakres zastosowania wyłącznie do procedury cywilnej, jednakże już z literalnego brzmienia ww. regulacji wynika, że mają zastosowanie do "wszelkich praw i roszczeń dłużnika", a zatem również do praw i roszczeń powstałych na gruncie innych gałęzi prawa, w tym prawa administracyjnego; (4) przyjęcie, iż zastosowanie przepisów art. 902 KPC w zw. z art. 887 § 1 KPC jest wykluczone na gruncie art. 98 ust. 3 UGN, przy czym: (a) art. 98 ust. 3 UGN ani żaden inny przepis Ustawy o gospodarce nieruchomościami nie wyłącza zastosowania ww. przepisów Kodeksu postępowania cywilnego na gruncie postępowania o ustalenie i wypłatę odszkodowania; (b) z regulacji art. 902 KPC w zw. z art. 887 § 1 KPC wynika, że mają one zastosowanie do "wszelkich praw i roszczeń dłużnika", a zatem również do praw i roszczeń powstałych na gruncie prawa administracyjnego; (c) polski porządek prawny oparty jest na prawie stanowionym, nie zaś precedensowym, w związku z czym podstawą orzeczenia mogą być wyłącznie przepisy prawa, a nie stanowiska przyjmowane przez poszczególne sądy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
