Interpretacja indywidualna z dnia 31 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDWB.4015.44.2026.2.AZE

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych w drodze darowizny. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 sierpnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Republiki Białorusi, zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 2022 r. wraz z rodziną (żoną oraz małoletnim dzieckiem). Przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Nie posiada obywatelstwa polskiego, ani obywatelstwa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu. Nie posiada również zezwolenia na pobyt stały ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wnioskodawca wykonuje pracę na podstawie umowy o pracę zawartej z polskim pracodawcą. Na terytorium Polski znajduje się centrum jego interesów osobistych i gospodarczych. W Polsce mieszka wraz z rodziną, wykonuje pracę zarobkową oraz koncentruje swoje interesy życiowe. Na podstawie jednej pisemnej umowy darowizny zawartej pomiędzy ojcem Wnioskodawcy – (…), obywatelem oraz rezydentem Republiki Białorusi, nieposiadającym obywatelstwa polskiego, ani jakiegokolwiek tytułu pobytowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – jako darczyńcą oraz Wnioskodawcą jako obdarowanym, Wnioskodawca nabył prawo do środków pieniężnych wyrażonych w walucie rubel białoruski (BYN), odpowiadających równowartości kwoty (…) EUR według kursu obowiązującego na dzień zawarcia umowy. Ze względu na obowiązujące w Republice Białorusi ograniczenia techniczne dotyczące międzynarodowych przelewów bankowych (SWIFT), limity transferowe oraz decyzję stron o pozostawieniu części środków na rachunku bankowym darczyńcy, wykonanie umowy darowizny zostało rozłożone na kilka odrębnych przelewów realizowanych w walucie EUR po uprzednim przewalutowaniu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku wykonano następujące przelewy:

1.pierwszą transzę w wysokości (…) EUR, która wpłynęła na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony przez (…). w dniu (…) 2026 r.,

2.drugą transzę w wysokości (…) EUR, która wpłynęła na ten sam rachunek bankowy w dniu (…) 2026 r.

Po dniu (…) 2026 r. planowane jest przekazanie trzeciej, końcowej transzy środków pieniężnych. Jej wysokość będzie pomniejszona o kwotę, która zgodnie z wolą stron umowy pozostanie na rachunku bankowym darczyńcy prowadzonym w Republice Białorusi i nie będzie przekazana do Polski. Zarówno w chwili zawarcia umowy darowizny, jak i w momencie inicjowania każdego z przelewów – zarówno już wykonanych, jak i planowanego – wszystkie środki pieniężne znajdowały się oraz będą znajdować się na rachunku bankowym należącym do darczyńcy, prowadzonym przez bank mający siedzibę na terytorium Republiki Białorusi. Środki są przekazywane wyłącznie w formie przelewów bankowych bezpośrednio z rachunku ojca na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Polsce. Nie dochodziło ani nie dojdzie do fizycznego przewozu gotówki przez granicę ani do przekazania środków za pośrednictwem rachunku osoby trzeciej. Przy zawarciu umowy darowizny Wnioskodawca był reprezentowany przez swoją matkę, działającą na podstawie pełnomocnictwa notarialnego sporządzonego zgodnie z prawem Republiki Białorusi, poświadczonego notarialnie oraz przetłumaczonego przez tłumacza przysięgłego na język polski. Zakres pełnomocnictwa ograniczał się wyłącznie do złożenia w imieniu Wnioskodawcy oświadczenia o przyjęciu darowizny. Matka Wnioskodawcy nie była stroną umowy darowizny, nie nabyła żadnych praw do przedmiotu darowizny oraz nie uzyskała prawa do rozporządzania przekazywanymi środkami pieniężnymi. Całość środków została i będzie przekazywana bezpośrednio z rachunku bankowego darczyńcy na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca dysponuje pełną dokumentacją potwierdzającą powyższy stan faktyczny, obejmującą w szczególności umowę darowizny, pełnomocnictwo, tłumaczenia przysięgłe dokumentów oraz potwierdzenia dokonanych przelewów. Po otrzymaniu pierwszej transzy środków Wnioskodawca złożył zgłoszenie SD-Z2 do właściwego naczelnika urzędu skarbowego. Zgłoszenie zostało przyjęte. Po otrzymaniu drugiej transzy Wnioskodawca ponownie złożył zgłoszenie SD-Z2, jednak organ podatkowy odmówił przyjęcia zgłoszenia, wskazując, że w jego ocenie zastosowanie znajduje art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, ponieważ przedmiot darowizny znajdował się w chwili jej dokonania poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Powyższe stanowisko organu pierwszej instancji doprowadziło do powstania uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji podatkowej całej darowizny wynikającej z jednej umowy oraz zakresu obowiązków podatkowych Wnioskodawcy.

Pytania

1.Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, w którym środki pieniężne będące przedmiotem jednej umowy darowizny w chwili jej zawarcia znajdowały się na rachunku bankowym darczyńcy prowadzonym przez bank na terytorium Republiki Białorusi i są oraz będą przekazywane bezpośrednio przelewami bankowymi na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Polsce, do oceny skutków podatkowych znajduje zastosowanie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn dotyczący nabycia rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, czy też art. 1 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?

2.Jeżeli prawidłowa jest kwalifikacja przedstawionego stanu faktycznego na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, czy fakt, że Wnioskodawca posiada wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie posiada obywatelstwa polskiego ani zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, oznacza, iż nie spełnia przesłanki „miejsca stałego pobytu” w rozumieniu art. 2 tej ustawy, a tym samym nabycie środków pieniężnych wynikające z opisanej umowy darowizny nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Rzeczypospolitej Polskiej?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym) zastosowanie znajduje art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Przedmiotem darowizny były środki pieniężne znajdujące się w chwili zawarcia umowy na rachunku bankowym darczyńcy prowadzonym przez bank mający siedzibę w Republice Białorusi, stanowiące prawo majątkowe wykonywane za granicą w rozumieniu art. 2 ustawy. Okoliczność, że wykonanie umowy następuje etapami poprzez kilka przelewów bankowych realizowanych na rachunek prowadzony w Polsce, nie zmienia miejsca położenia przedmiotu darowizny w chwili dokonania czynności prawnej. Dla zastosowania art. 2 ustawy decydujące znaczenie ma miejsce położenia rzeczy lub wykonywania prawa majątkowego w chwili dokonania darowizny, a nie miejsce późniejszego wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy obdarowanego.

W ocenie Wnioskodawcy bez znaczenia pozostaje również fakt technicznego podziału wykonania darowizny na kilka transz wynikający z ograniczeń bankowych oraz pozostawienia części środków za granicą. Wszystkie przelewy stanowią bowiem wykonanie jednego stosunku prawnego wynikającego z jednej umowy darowizny i nie kreują odrębnych darowizn. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W szczególności należy wskazać interpretację indywidualną z 25 listopada 2020 r., znak 0111-KDIB2-2.4015.80.2020.1.PB, w której organ potwierdził, że dla oceny skutków podatkowych darowizny środków pieniężnych decydujące znaczenie ma miejsce położenia przedmiotu darowizny w chwili jej dokonania, a nie miejsce prowadzenia rachunku bankowego obdarowanego ani późniejszy transfer środków do Polski.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiony stan faktyczny (winno być: stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe) powinien zostać oceniony z uwzględnieniem art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na drugie pytanie powinna być twierdząca. Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega opodatkowaniu wyłącznie wówczas, gdy w chwili dokonania darowizny nabywca był obywatelem polskim albo miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten ustanawia szczególną przesłankę podmiotową, która powinna być interpretowana ściśle. Użyte przez ustawodawcę pojęcie „miejsca stałego pobytu” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku od spadków i darowizn, jednak w odniesieniu do cudzoziemców jest ono interpretowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z uwzględnieniem statusu pobytowego, wynikającego z przepisów ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach. W wydawanych interpretacjach indywidualnych organ przyjmuje, że samo posiadanie zezwolenia na pobyt czasowy nie jest równoznaczne z posiadaniem „miejsca stałego pobytu” w rozumieniu art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawca posiada wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy. Nie posiada obywatelstwa polskiego, zezwolenia na pobyt stały ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Wykładnia rozszerzająca pojęcia „miejsce stałego pobytu” poprzez utożsamienie go z rezydencją podatkową lub faktycznym centrum interesów życiowych prowadziłaby do zatarcia rozróżnienia pomiędzy przesłankami wynikającymi z ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustaw regulujących obowiązek podatkowy w podatku dochodowym, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą racjonalności ustawodawcy. Co więcej, gdyby ustawodawca zamierzał objąć zakresem art. 2 wszystkie osoby posiadające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, użyłby pojęcia „miejsce zamieszkania”, którym wielokrotnie posługuje się w innych ustawach podatkowych. Skoro natomiast świadomie posłużył się odmiennym określeniem „miejsce stałego pobytu”, należy przyjąć, że zakres obu pojęć nie jest tożsamy.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W szczególności należy wskazać interpretację indywidualną z 2 kwietnia 2026 r., znak 0111-KDIB2-3.4015.58.2026.2.BD, wydaną w stanie faktycznym dotyczącym obywatela państwa trzeciego posiadającego wyłącznie zezwolenie na pobyt czasowy, który otrzymał darowiznę środków pieniężnych od ojca z rachunku bankowego prowadzonego za granicą. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że w sytuacji, gdy nabywca nie posiada obywatelstwa polskiego ani nie spełnia przesłanki miejsca stałego pobytu w rozumieniu art. 2 ustawy, nabycie środków pieniężnych znajdujących się za granicą nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce. Powyższy pogląd pozostaje spójny z interpretacją indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 listopada 2020 r., znak 0111-KDIB2-2.4015.80.2020.1.PB, która potwierdza, że w przypadku darowizn środków pieniężnych znajdujących się za granicą ocena skutków podatkowych następuje na podstawie art. 2 ustawy. Stan faktyczny (winno być: stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe) przedstawiony przez Wnioskodawcę odpowiada istotnym elementom spraw rozstrzygniętych w powołanych interpretacjach. W szczególności przedmiot darowizny znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, środki pieniężne zostały przekazane bezpośrednio z zagranicznego rachunku bankowego darczyńcy, a Wnioskodawca jest obywatelem państwa trzeciego przebywającym w Polsce wyłącznie na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Jedyną różnicą jest techniczny sposób wykonania umowy poprzez przekazanie środków w kilku transzach, co pozostaje bez wpływu na ocenę prawną, ponieważ wszystkie przelewy stanowią wykonanie jednej umowy darowizny. W konsekwencji, skoro Wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego ani statusu cudzoziemca posiadającego prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie zostają spełnione przesłanki określone w art. 2 ustawy. W rezultacie nabycie środków pieniężnych wynikające z opisanej umowy darowizny – zarówno w części już przekazanej, jak i mającej zostać przekazanej w przyszłości – nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn ani obowiązek złożenia zgłoszenia SD-Z2 lub innej deklaracji podatkowej przewidzianej przepisami tej ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jak wynika z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

·nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

·nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca pobytu uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy w szczególności wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem Republiki Białorusi, zamieszkującym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od 2022 r. wraz z rodziną (żoną oraz małoletnim dzieckiem). Przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy. Nie posiada obywatelstwa polskiego, ani obywatelstwa innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu. Nie posiada również zezwolenia na pobyt stały ani zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej. Na podstawie jednej pisemnej umowy darowizny zawartej pomiędzy ojcem Wnioskodawcy, obywatelem oraz rezydentem Republiki Białorusi, nieposiadającym obywatelstwa polskiego, ani jakiegokolwiek tytułu pobytowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – jako darczyńcą oraz Wnioskodawcą jako obdarowanym, Wnioskodawca nabył prawo do środków pieniężnych wyrażonych w walucie rubel białoruski (BYN), odpowiadających równowartości kwoty (…) EUR według kursu obowiązującego na dzień zawarcia umowy. Ze względu na obowiązujące w Republice Białorusi ograniczenia techniczne dotyczące międzynarodowych przelewów bankowych (SWIFT), limity transferowe oraz decyzję stron o pozostawieniu części środków na rachunku bankowym darczyńcy, wykonanie umowy darowizny zostało rozłożone na kilka odrębnych przelewów realizowanych w walucie EUR po uprzednim przewalutowaniu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku wykonano 2 przelewy, a po (…) 2026 r. planowane jest przekazanie trzeciej, końcowej transzy środków pieniężnych. Zarówno w chwili zawarcia umowy darowizny, jak i w momencie inicjowania każdego z przelewów – zarówno już wykonanych, jak i planowanego – wszystkie środki pieniężne znajdowały się oraz będą znajdować się na rachunku bankowym należącym do darczyńcy, prowadzonym przez bank mający siedzibę na terytorium Republiki Białorusi. Środki są przekazywane wyłącznie w formie przelewów bankowych bezpośrednio z rachunku ojca na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w Polsce. Nie dochodziło ani nie dojdzie do fizycznego przewozu gotówki przez granicę ani do przekazania środków za pośrednictwem rachunku osoby trzeciej.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który będą stanowiły środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy darowizny nie będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że środki pieniężne będą przekazywane z rachunku bankowego ojca prowadzonego na Białorusi.

Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazał Pan we wniosku, jest Pan obywatelem Republiki Białorusi, który posiada kartę pobytu czasowego i zamieszkuje w Polsce.

Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 ww. ustawy:

Natomiast warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych tej ustawy.

Przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy - nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.

Tym samym skoro - jak wynika z wniosku - nie jest Pan obywatelem polskim i nie ma Pan miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana w darowiźnie od ojca środków pieniężnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Realizacja darowizny poprzez kilka przelewów nie zmienia charakteru prawnego czynności i nie ma wpływu na fakt że, darowizna będąca przedmiotem wniosku nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce.

W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.