Interpretacja indywidualna z dnia 10 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.659.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - na wezwanie - pismem z 10 lipca 2026 r. (data wpływu 10 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Jest Pani osobą fizyczną posiadającą obywatelstwo polskie. Od lutego 2025 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce (NIP: …), której przedmiotem jest (…). Działalność gospodarcza jest prowadzona na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, posiada adres rejestracyjny w Polsce, a rozliczenia związane z jej prowadzeniem dokonywane są za pośrednictwem polskiego rachunku bankowego.

Świadczy Pani usługi wyłącznie na rzecz polskich klientów. Nie wykonuje Pani usług na rzecz podmiotów zagranicznych, w szczególności podmiotów hiszpańskich. Wszystkie przychody osiągane przez Panią pochodzą z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce, a faktury wystawiane są wyłącznie w ramach tej działalności. Działalność jest organizowana i zarządzana w Polsce, zgodnie z polskimi przepisami prawa. Prowadzi Pani księgowość działalności w Polsce oraz wykorzystuje polską infrastrukturę finansową do obsługi prowadzonego przedsiębiorstwa. Wszystkie najważniejsze decyzje gospodarcze dotyczące prowadzonej działalności podejmowane są przez Panią w ramach działalności zarejestrowanej w Polsce.

Ze względu na wykonywanie pracy w sposób zdalny przez większą część roku przebywa Pani na terytorium Hiszpanii. W związku z tym wynajmuje tam Pani lokal mieszkalny, który służy Pani wyłącznie do bieżących celów mieszkaniowych podczas pobytu za granicą. Pobyt ten ma charakter czasowy i nie wiąże się z przeniesieniem do Hiszpanii centrum spraw życiowych lub gospodarczych.

Nie jest Pani zameldowana w Hiszpanii, ani nie jest tam Pani zarejestrowana jako rezydent podatkowy. Nie posiada Pani hiszpańskiego numeru identyfikacji podatkowej (NIE - Número de Identificación de Extranjero ani NIF - Número de Identificación Fiscal), nie ubiegała się Pani o przyznanie statusu stałego rezydenta oraz nie podejmowała Pani działań zmierzających do trwałego związania swojego życia osobistego lub zawodowego z tym państwem.

Zarówno w 2025 r. jak i w latach kolejnych Pani pobyt na terytorium Hiszpanii przekroczył/przekroczy 183 dni w roku podatkowym. Jednocześnie w ciągu roku przebywa Pani również na terytorium Polski przez około trzy - cztery miesiące. W Polsce znajdują się najistotniejsze Pani powiązania osobiste. Na terytorium Polski mieszka Pani mama oraz rodzeństwo, z którymi utrzymuje regularne, bliskie i stałe relacje rodzinne. W Polsce znajduje się również Pani dom rodzinny, stanowiący podstawowe Pani miejsce pobytu podczas przyjazdów do kraju, którego jest też współwłaścicielką. Utrzymuje Pani w Polsce swoje relacje rodzinne, towarzyskie i społeczne, a także koncentruje Pani aktywność życiową związaną z życiem prywatnym.

Ponadto, jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Polski, na zakup którego zaciągnęła Pani pożyczkę w polskim banku. Lokal ten obecnie znajduje się w trakcie remontu. Ponosi Pani wydatki związane z jego utrzymaniem i modernizacją oraz sprawuje nadzór nad prowadzonymi pracami. Nieruchomość ta stanowi istotny składnik Pani majątku osobistego zlokalizowanego w Polsce.

Posiada Pani ponadto w Polsce rachunki bankowe, oszczędności, polski numer telefonu oraz samochód. Pani majątek znajduje się zasadniczo na terytorium Polski.

Jednocześnie Pani powiązania z Hiszpanią ograniczają się wyłącznie do czasowego pobytu oraz wynajmu lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe. Nie posiada tam Pani nieruchomości, rachunków bankowych, inwestycji, samochodu, kredytów ani innych zobowiązań finansowych. Nie osiąga Pani na terytorium Hiszpanii żadnych dochodów, nie prowadzi tam Pani działalności gospodarczej, nie zatrudnia Pani pracowników, nie posiada Pani zaplecza organizacyjnego służącego prowadzeniu działalności oraz nie współpracuje Pani z hiszpańskimi kontrahentami. Nie posiada Pani również żadnych innych istotnych składników majątkowych na terytorium Hiszpanii.

Nie prowadzi Pani aktywności zawodowej skierowanej na rynek hiszpański. Przebywając w Hiszpanii wykonuje Pani jedynie zdalnie czynności związane z prowadzoną w Polsce działalnością gospodarczą. Źródło osiąganych przez Panią przychodów pozostaje niezmiennie związane z Polską, podobnie jak krąg klientów, organizacja działalności oraz jej zaplecze gospodarcze.

Wskazać należy, że zarówno obecnie, jak i w przyszłości Pani ośrodek interesów osobistych i gospodarczych znajduje się i będzie znajdował się w Polsce. W szczególności przemawia za tym fakt, że w Polsce znajdują się Pani najbliżsi członkowie rodziny, majątek osobisty, nieruchomość, rachunki bankowe, numer telefonu samochód oraz podstawowe więzi społeczne. Również całość Pani aktywności gospodarczej jest związana z Polską, gdyż działalność gospodarcza jest prowadzona wyłącznie w Polsce, wszyscy klienci są polskimi podmiotami, a źródło przychodów znajduje się wyłącznie na terytorium Polski.

Nie planuje Pani przeniesienia prowadzonej działalności gospodarczej do Hiszpanii, rejestracji tam działalności gospodarczej ani budowania na terytorium Hiszpanii centrum swojej aktywności gospodarczej. Zamierza Pani nadal świadczyć usługi wyłącznie na rzecz polskich klientów oraz utrzymywać swoje najistotniejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Polską.

W związku z powyższym powzięła Pani wątpliwość, czy pomimo przebywania przez większą część roku na terytorium Hiszpanii oraz możliwości przekraczania w kolejnych latach 183 dni pobytu w tym państwie, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych posiada i będzie Pani posiadała rezydencję podatkową na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a tym samym podlega i będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Uzupełnienie opisu sprawy

W uzupełnieniu poinformowała Pani, że przedmiotem wniosku jest ustalenie Pani rezydencji podatkowej w stanie faktycznym dotyczącym roku 2026 oraz w zdarzeniu przyszłym obejmującym lata następne.

W okresie będącym przedmiotem wniosku Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się i będzie znajdowało się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pomimo przebywania przez większą część roku w Hiszpanii, centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych pozostaje w Polsce.

Wyjechała Pani do Hiszpanii ze względów osobistych (podróżniczych). Charakter prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej umożliwia wykonywanie usług księgowych w sposób zdalny, dlatego miejsce Pani czasowego pobytu nie ma wpływu na sposób prowadzenia działalności ani na krąg Pani klientów. Nadal świadczy Pani usługi wyłącznie na rzecz polskich klientów, a całość Pani aktywności zawodowej pozostaje związana z Polską.

Nie posiada i nie planuje Pani posiadać w Hiszpanii powiązań osobistych w postaci rodziny. Pani najbliższa rodzina, tj. mama oraz rodzeństwo, stale zamieszkują w Polsce i tam koncentrują się Pani najistotniejsze więzi rodzinne. Jest Pani osobą niezamężną i nie posiada Pani dzieci.

Nie zamierza Pani występować do hiszpańskiego organu podatkowego o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej potwierdzającego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii. Posiada i będzie Pani posiadać miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, gdzie znajduje się centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym posiada i będzie Pani posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym podlega i będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, również w przypadku gdy Pani pobyt na terytorium Hiszpanii będzie przekraczał 183 dni w roku podatkowym?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym posiada i będzie Pani posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), a tym samym podlega i będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, również w przypadku gdy Pani pobyt na terytorium Hiszpanii będzie przekraczał 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Jak wynika z literalnego brzmienia przepisu, wskazane przesłanki zostały rozdzielone spójnikiem „lub”, co oznacza, że mają one charakter alternatywny. Tym samym, wystarczające jest spełnienie jednej z nich, aby uznać daną osobę za posiadającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Oznacza to, że podatnik może zostać uznany za polskiego rezydenta podatkowego nawet w sytuacji, gdy nie przebywa na terytorium Polski przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym, o ile posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych.

Należy podkreślić, że przesłanka przebywania na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym stanowi samodzielną podstawę uznania podatnika za polskiego rezydenta podatkowego, jednak nie oznacza to, że osoba przebywająca poza Polską przez ponad 183 dni automatycznie traci polską rezydencję podatkową. W sytuacji bowiem, gdy podatnik posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych, spełniona zostaje pierwsza z przesłanek określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, co jest wystarczające do uznania go za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 11 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1466/15: „Oceniając, w którym z państw znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce wykonywania działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.”

Do tego stanowiska przychylił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 493/17, z którego wynika, że przy ustalaniu centrum życiowych i zawodowych interesów osoby fizycznej należy analizować całokształt jej powiązań osobistych i gospodarczych z danym państwem.

W Pani ocenie, analiza wszystkich okoliczności przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego prowadzi do jednoznacznego wniosku, że zarówno obecnie, jak i w przyszłości centrum Pani interesów osobistych oraz gospodarczych znajduje się w Polsce.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na Pani powiązania osobiste. W Polsce znajduje się centrum Pani życia rodzinnego. Na terytorium Polski mieszka Pani mama oraz rodzeństwo, z którymi utrzymuje stałe, regularne i bliskie relacje rodzinne. W Polsce znajduje się również dom rodzinny, który stanowi Pani podstawowe miejsce pobytu podczas przyjazdów do kraju i którego jest Pani współwłaścicielką. To właśnie w Polsce koncentrują się Pani najważniejsze więzi rodzinne, społeczne i towarzyskie. Nie założyła Pani rodziny w Hiszpanii, nie posiada Pani tam trwałych więzi osobistych porównywalnych z tymi, które łączą Panią z Polską. Fakt czasowego przebywania na terytorium Hiszpanii nie oznacza przeniesienia ośrodka interesów osobistych do tego państwa.

Również analiza powiązań gospodarczych prowadzi do jednoznacznego wniosku, że Pani centrum interesów gospodarczych znajduje się w Polsce. Prowadzi Pani działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce. Przedmiotem tej działalności jest świadczenie usług księgowych. Działalność wykonywana jest wyłącznie na rzecz polskich klientów. Nie świadczy Pani usług na rzecz podmiotów hiszpańskich ani innych zagranicznych kontrahentów. Całość osiąganych przez Panią przychodów pochodzi z rynku polskiego. Pani źródło dochodów znajduje się wyłącznie na terytorium Polski. Wszystkie faktury wystawiane są w ramach działalności gospodarczej zarejestrowanej w Polsce. Działalność prowadzona jest w oparciu o polskie regulacje prawne, polskie rozliczenia podatkowe oraz polską infrastrukturę finansową. Posiada Pani polskie rachunki bankowe wykorzystywane zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak i do obsługi Pani spraw osobistych. Nie posiada Pani rachunków bankowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w Hiszpanii.

Za utrzymaniem centrum interesów gospodarczych w Polsce przemawia również lokalizacja Pani majątku. Jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Polski. Nieruchomość została nabyta z przeznaczeniem na cele mieszkaniowe i obecnie znajduje się w trakcie remontu. Ponosi Pani koszty związane z jej utrzymaniem i modernizacją, co dodatkowo potwierdza trwałość Pani związków majątkowych z Polską.

Ponadto, posiada Pani w Polsce samochód, rachunki bankowe, oszczędności oraz polski numer telefonu. Istotna część Pani majątku znajduje się zatem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie Pani związki z Hiszpanią mają charakter ograniczony i wynikają wyłącznie z faktu czasowego pobytu w tym państwie. Wynajmuje tam Pani lokal mieszkalny służący bieżącym potrzebom mieszkaniowym. Nie posiada Pani jednak na terytorium Hiszpanii nieruchomości, rachunków bankowych, inwestycji, samochodu, kredytów ani innych istotnych składników majątkowych. Nie osiąga Pani również dochodów ze źródeł położonych w Hiszpanii.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej skierowanej na rynek hiszpański, nie świadczy Pani usług na rzecz hiszpańskich klientów, nie posiada tam Pani zaplecza organizacyjnego swojej działalności oraz nie buduje Pani w Hiszpanii centrum swojej aktywności zawodowej. Nie jest również Pani zarejestrowana jako hiszpański rezydent podatkowy oraz nie posiada Pani hiszpańskiego numeru identyfikacji podatkowej.

Pani zdaniem, sam fakt wykonywania pracy zdalnej z terytorium Hiszpanii oraz przebywania tam przez większą część roku nie może przesądzać o zmianie rezydencji podatkowej, skoro najistotniejsze więzi osobiste oraz gospodarcze pozostają związane z Polską. Nie dokonała Pani bowiem przeniesienia do Hiszpanii centrum swoich interesów życiowych, a pobyt w tym państwie ma charakter związany wyłącznie z miejscem czasowego wykonywania pracy zdalnej.

Pragnie Pani również podkreślić, że nie planuje Pani przeniesienia prowadzonej działalności gospodarczej do Hiszpanii, rejestracji tam działalności gospodarczej ani budowania na terytorium tego państwa centrum swojej aktywności zawodowej. Zamierza Pani nadal świadczyć usługi wyłącznie na rzecz polskich klientów oraz utrzymywać swoje najistotniejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Polską.

Mając na uwadze całokształt przedstawionych okoliczności, należy uznać, że zarówno obecnie, jak i w przyszłości Pani ośrodek interesów osobistych i gospodarczych znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji, posiada i będzie Pani posiadała miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, a tym samym podlega i będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, również w przypadku gdy Pani pobyt na terytorium Hiszpanii będzie przekraczał 183 dni w roku podatkowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że posiada i będzie Pani posiadać centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce. Jednakże przebywa i będzie Pani przebywać w Hiszpanii ponad 183 dni w roku podatkowym.

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Na podstawie art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. nr 17, poz. 127) i zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Hiszpanię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):

W rozumieniu niniejszej umowy określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryteria o podobnym charakterze, wyłączając jednakże osoby, które podlegają obowiązkowi podatkowemu w tym Państwie tylko w zakresie dochodu ze źródeł znajdujących się w tym Państwie lub położonego tam majątku.

W świetle art. 4 ust. 2 ww. Umowy:

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wtedy taki wypadek jest rozstrzygany zgodnie z następującymi zasadami:

a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, albo jeżeli nie ma ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;

c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, wówczas będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;

d)jeżeli sytuacji tej osoby nie można określić zgodnie z postanowieniami litery c), właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

Z treści wniosku i uzupełnienia wynika, że jest Pani obywatelką Polski. W 2026 r. i w latach kolejnych Pani stałe miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajduje się i będzie znajdowało się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nie ma Pani męża, ani dzieci. W Polsce mieszka Pani mama oraz rodzeństwo. Utrzymuje Pani w Polsce swoje relacje rodzinne, towarzyskie i społeczne, a także koncentruje Pani aktywność życiową związaną z życiem prywatnym. W Polsce prowadzi Pani działalność gospodarczą wyłącznie dla polskich klientów. W Polsce znajduje się Pani dom rodzinny, którego jest Pani współwłaścicielką stanowiący podstawowe miejsce pobytu w Polsce. Ponadto, jest Pani współwłaścicielką lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Polski. W Polsce posiada Pani rachunki bankowe, oszczędności, polski numer telefonu oraz samochód.

Wyjechała Pani do Hiszpanii ze względów osobistych (podróżniczych). Przez większą część roku przebywa Pani na terytorium Hiszpanii (ponad 183 dni). Nie posiada i nie planuje Pani posiadać w Hiszpanii powiązań osobistych w postaci rodziny. Nie jest Pani zameldowana w Hiszpanii, ani nie jest tam Pani zarejestrowana jako rezydent podatkowy. Pani związki z Hiszpanią mają charakter ograniczony i wynikają wyłącznie z faktu czasowego pobytu w tym państwie. Wynajmuje tam Pani lokal mieszkalny służący bieżącym potrzebom mieszkaniowym. Nie posiada Pani jednak na terytorium Hiszpanii nieruchomości, rachunków bankowych, inwestycji, samochodu, kredytów ani innych istotnych składników majątkowych. Nie osiąga Pani również dochodów ze źródeł położonych w Hiszpanii. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej skierowanej na rynek hiszpański, nie świadczy Pani usług na rzecz hiszpańskich klientów, nie posiada tam Pani zaplecza organizacyjnego swojej działalności oraz nie buduje Pani w Hiszpanii centrum swojej aktywności zawodowej.

Pobyt w Hiszpanii ma charakter czasowy i nie wiąże się z przeniesieniem do Hiszpanii centrum spraw życiowych lub gospodarczych. Pomimo przebywania przez większą część roku w Hiszpanii, centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych pozostaje w Polsce. Nie zamierza Pani występować do hiszpańskiego organu podatkowego o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej potwierdzającego Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Hiszpanii. Posiada i będzie Pani posiadać miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, gdzie znajduje się centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych.

Po analizie przedstawionych przez Panią informacji stwierdzam, że w okresie pobytu w Hiszpanii będzie posiadała Pani ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Polską. Zatem w ww. okresie spełni Pani warunek, określony w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy, pozwalający uznać, że będzie Pani posiadała w Polsce miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w związku z posiadaniem ośrodka interesów życiowych w tym kraju. Pani pobyt w Hiszpanii jest i będzie tylko pobytem czasowym (podróżniczym). W czasie pobytu w Hiszpanii Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych pozostanie w Polsce.

W związku z powyższym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, w okresie pobytu w Hiszpanii, podlega i będzie Pani podlegała w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny), tj. podlega i będzie Pani podlegała w Polsce opodatkowaniu od całości uzyskanych dochodów, bez względu na miejsce ich uzyskiwania z uwzględnieniem właściwej Konwencji/umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Pani stanowisko jest prawidłowe.

W tym miejscu wskazuję, że interpretacja indywidualna dotyczy tylko zagadnienia objętego zadanym pytaniem, tj. dotyczy Pani obowiązku podatkowego w Polsce. Kwestia dotycząca opodatkowania dochodów z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, nie była poruszana w interpretacji, gdyż nie było to przedmiotem Pani zapytania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym ;
• zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność i nie będzie Pani chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.