Wyrok NSA z dnia 20 maja 2026 r., sygn. I FSK 966/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Dominik Mączyński, Protokolant referent Magdalena Kałuska, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1377/22 w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2022 r., nr 1401-IOV-4.4103.107.2021.MCz w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz K.W. kwotę 17.756 (słownie: siedemnaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 29 grudnia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1377/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.W. (dalej jako: podatnik, skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako: organ drugiej instancji, dyrektor IAS, organ odwoławczy) z 7 kwietnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.
Kwestia rozliczenia podatnika w podatku VAT za miesiące od marca do maja 2014 r. była uprzednio przedmiotem kontroli sądowej, w wyniku której prawomocnym wyrokiem o sygn. III SA/Wa 2556/17 uchylono poprzednią decyzję organu odwoławczego o ww. przedmiocie z 10 maja 2017 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Praga z 30 listopada 2016 r.
WSA zlecił wówczas, aby w pierwszej kolejności należy ustalić, które przepisy prawa materialnego mogą znajdować zastosowanie w sprawie (art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a czy lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm., dalej jako: u.p.t.u.)), a także czy istnieją podstawy do kontynuowania postępowania podatkowego w celu zakwestionowania możliwości zastosowania przez skarżącego art. 42 ust. 1 u.p.t.u., a także celem wydania decyzji określającej skarżącemu wysokość podatku do zapłaty, na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. Zaznaczono, ze o ile w świetle art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a u.p.t.u. kwestia źródła pochodzenia towaru ewentualnie nabytego przez skarżącego (rzetelność spornej faktury pod kątem podmiotowym) może mieć istotne znaczenie, o tyle w przypadku dokonania przez skarżącego dostawy towarów, o których mowa w wystawionych przez niego fakturach, na rzecz podmiotów wskazanych w treści tych faktur, brak jest podstaw do wydania decyzji określającej skarżącemu kwotę podatku do zapłaty, czyli zastosowania art. 108 ust. 1 u.p.t.u., tylko z tej przyczyny, że skarżący nabył towary, a później je sprzedał, uczestnicząc w transakcjach (dostawach) o charakterze karuzelowym. Dla prawidłowego zastosowania art. 108 ust. 1 u.p.t.u. niezbędne także jest dokonanie stosownych ustaleń dotyczących przesłanki możliwości wystąpienia ryzyka uszczuplenia należności z tytułu VAT przysługujących Skarbowi Państwa. Za zasadne Sąd uznał zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania w części związanej z odstąpieniem przez Dyrektora IAS od obowiązku przeprowadzenia stosownych dowodów wskazanych przez skarżącego lub (i) innych, w szczególności ze źródeł osobowych, celem ustalenia, czy skarżący dokonał dostawy towarów (telefonów) na rzecz kontrahentów ujawnionych w treści wystawionych przez niego faktur, kwestionowanych przez organy podatkowe.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
