Wyrok NSA z dnia 5 maja 2026 r., sygn. I OSK 1206/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Karol Kiczka Sędziowie sędzia NSA Piotr Niczyporuk (sprawozdawca) sędzia NSA Krzysztof Sobieralski Protokolant starszy asystent sędziego Anna Kuklińska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1921/22 w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 17 maja 2022 r. nr DO-II.7610.326.2019.KC w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od G. K. na rzecz P. S.A. w W. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 1921/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd I instancji") w sprawie ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii (dalej: "Minister") z 17 maja 2022 r. nr DO-II.7610.326.2019.KC w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości orzekł o: uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji Ministra Rozwoju z dnia 27 maja 2020 r. nr DO-II.7610.326.2019.JL (pkt 1 sentencji wyroku); zasądzeniu od Ministra Rozwoju i Technologii na rzecz P. S.A. w W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł G. K. (dalej: "Skarżący kasacyjnie"), zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy a to:
a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2019 r. poz. 2204, dalej: "u.k.w.h.") w zw. z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg (Dz. U. 1986, nr 28, poz. 141, dalej: "rozporządzenia w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych") polegające na uwzględnieniu skargi w związku z błędnym uznaniem, że organy orzekające były, na zasadzie domniemania wynikającego z art. 3 u.k.w.h. związane wpisem Skarbu Państwa w dziale II dawnej księgi hipotecznej "[...]", co skutkowało koniecznością uznania Skarbu Państwa za właściciela działek o aktualnych numerach ewidencyjnych: [...] obręb [...] na dzień 5 grudnia 1990 r., podczas gdy dawna księga hipoteczna "[...]" została założona w dniu 2 stycznia 1914 r., a ostatni wpis w działach odpowiadających działowi drugiemu, trzeciemu i czwartemu obecnej księgi wieczystej miał miejsce 19 sierpnia 1946 r., zatem utraciła moc prawną i została zamknięta ex lege z dniem 1 stycznia 1989 r. zgodnie z treścią § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg, co oznacza, że od 1 stycznia 1989 r. dawna księga hipoteczna "[...]" nie stanowiła już księgi wieczystej w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (przestała spełniać swoją podstawową funkcję kwalifikowanego urzędowo rejestru prowadzonego w celu ujawnienia stanu prawnego nieruchomości), nie mógł mieć zatem do niej zastosowania art. 3 u.k.w.h., natomiast nowa księga wieczysta [...], w której Skarb Państwa został ujawniony jako właściciel działek o aktualnych numerach ewidencyjnych: [...] obręb [...] (notabene z naruszeniem prawa tj. art. 6269 k.p.c. poprzez przyjęcie za materialnoprawną podstawę wpisu orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej o wywłaszczeniu i odszkodowaniu z dnia 21 września 1962 r., Nr SW III.1/70/62, które w ogóle nie dotyczyło nieruchomości, dla której przedmiotowa księga wieczysta była zakładana) i do której art. 3 u.k.w.h. mógłby mieć zastosowanie została założona dopiero 12.11.2014 r. i nie mogła świadczyć
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
