Wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2026 r., sygn. I OSK 33/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: sędzia NSA Iwona Bogucka sędzia del. WSA Jolanta Górska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 października 2024 r. sygn. akt II SA/Po 141/24 w sprawie ze skargi B.D. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 6 września 2022 r. nr LXX/1280/VIII/2022 w przedmiocie warunków udzielania bonifikat i wysokości stawek procentowych przy sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od B.D. na rzecz Rady Miasta Poznania kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 9 października 2024 r., sygn. akt II SA/Po 141/24, wydanym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę B.D. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 6 września 2022 r., nr LXX/1280/VIII/2022, w sprawie warunków udzielania bonifikat i wysokości stawek procentowych przy sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych (Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2022 r., poz. 6521).
Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowił przepis art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2022 r., poz. 559 ze zm.) oraz art. 68 ust. 1 pkt 7, ust. 1a i ust. 1b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r., poz. 1899 ze zm.).
W rozpoznanej tym wyrokiem skardze, skarżąca zakwestionowała uchwałę z dnia 6 września 2022 r. w całości, zarzucając naruszenie przepisów art. 68 ust. 1 pkt 7, art. 68 ust. 1b i art. 34 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2021 r. poz. 1899 z późn. zm.) w związku z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji RP poprzez ich naruszenie, w skutek czego doszło do nieuzasadnionego odstępstwa od zasady sprawiedliwości społecznej i zróżnicowania stawek bonifikat dla osób, których wnioski o wykup mieszkania zostały złożone w terminie wskazanym w uchwale Rady Miasta Poznania z dnia 3 lipca 2018 r., nr LXIX/1274/VII/2018, w sprawie programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Miasta Poznania na lata 2019-2023 (Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2018 r., poz. 5965), tj. w terminie do 31 grudnia 2008 r. a nie zostały rozpoznane do dnia wejścia w życie zaskarżonej uchwały, tj. do dnia 1 października 2022 r. Skarżąca wniosek o wykup zajmowanego przez siebie mieszkania przy ul. [...], w związku ze zwolnieniem z dyspozycji lokalu mieszkalnego przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, złożyła w dniu 12 grudnia 2003 r. i od tego czasu prawo miejscowe tak uległo zmianie, że jej sytuacja prawna znacznie się pogorszyła. W § 6 zaskarżonej uchwały uchylono przepis § 5 ust. 4 uchwały z dnia 3 lipca 2018 r., w którym lokalny prawodawca odsyłał do wartości bonifikat obowiązujących w odrębnej uchwale z 2000 r., a które były najkorzystniejsze dla skarżącej. W zaskarżonej uchwale te bonifikaty są mniejsze. Ponadto, skarżąca wskazała, że kwestia sprzedaży komunalnych lokali mieszkalnych w Poznaniu jest regulowana dwoma uchwałami. Zaskarżona uchwała dotyczy lokali komunalnych, natomiast inna uchwała (z 2019 r.) dotyczy lokali komunalnych, które stały się własnością Miasta Poznania po przekazaniu własności lokali przez Policję. Lokale "po policyjne" są do wykupienia z korzystniejszą bonifikatą, niż uregulowano to w zaskarżonej uchwale.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
