Wyrok NSA z dnia 23 października 2024 r., sygn. I FSK 451/20
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia WSA (del.) Adam Nita (spr.), Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. j. J.S. i B.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 995/18 w sprawie ze skargi P. sp. j. J.S. i B.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. sp. j. J.S. i B.K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 15000 (piętnaście tysięcy) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 3 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 995/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej określany jako WSA lub Sąd I instancji) oddalił skargę J. sp.j. z siedzibą w K. (zwanego dalej Podatnikiem, Spółką, Stroną lub Skarżącym) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej określanego jako DIAS lub Organ odwoławczy) z 31 sierpnia 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2009 r., 2010 r. oraz 2011 r. Wskazane orzeczenie zostało opublikowane w CBOSA, na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
Sąd I instancji uznał, że skarga jest niezasadna i zaaprobował zapatrywanie organów podatkowych. Te zakwestionowały zaś faktury VAT, wystawione przez 15 kontrahentów Skarżącego. Stało się tak ponieważ w przekonaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. (dalej określanego jako Organ I instancji) oraz DIAS wskazane, szczególnego rodzaju rachunki nie dokumentowały rzeczywistych dostaw na rzecz Spółki akcesoriów i artykułów elektrycznych, a także artykułów budowlanych. W konsekwencji, w przekonaniu Organu I instancji oraz DIAS, Skarżący nienależnie odliczył naliczony podatek od towarów i usług. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia w tym względzie był art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., nr 54, poz. 535, zwanej dalej u.p.t.u.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
